Sunday, September 20, 2009

စိတ္ဆရာ၀န္ႏွင္႔ ေတြ႔ဆံုျခင္း


အသစ္ မေရးႏိုင္ေသးလို႔ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ႔ဂ္မွာ တင္ၿပီးသားကိုပဲ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ မဖတ္ရေသးသူမ်ားအတြက္ အသံုး၀င္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။

“ David Smith ရွိပါသလား”

“ကၽြန္ေတာ္ပါပဲ”

“ဒါဆို ကၽြန္မေနာက္က လိုက္ခဲ႔ပါ”

“ဟုတ္ကဲ႔ ခင္ဗ်။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ဇနီးေရာ လိုက္လာလို႔ ရမလား”

“လူနာ႔ သေဘာပါ။ ရွင္ ေခၚခ်င္တယ္ဆို ေခၚလာႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မအတြက္က ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပံ႔ပိုးသတင္း (collateral information) ရလို႔ ပိုေတာင္ ေကာင္းပါေသးတယ္”

“ေၾသာ္ ဟုတ္ကဲ႔။ ေက်းဇူးပဲ”

“ကဲ ထုိင္ၾကပါ။ ကၽြန္မကေတာ႔ စိတ္ေရာဂါ ဆရာ၀န္ သြဲ႔ပါ။ ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ Mr. Smith”

“ကၽြန္ေတာ္႔ကို David လို႔ပဲ ေခၚပါ ခင္ဗ်။ ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္”

“ကၽြန္မက Sharon ပါ။ ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္”

“ဟုတ္ကဲ႔။ ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ Sharon”

“သိတဲ႔အတိုင္းပဲ။ ရွင္႔ရဲ႕ အေထြေထြ ဆရာ၀န္ GP က လႊဲလို႔ ကၽြန္မတုိ႔က ဒီေန႔ ျပင္ပလူနာဌာနမွာ appointment ကို ေပးတာပါ။ လူနာသစ္ ျဖစ္လို႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းျခင္း interview အတြက္ အခ်ိန္ တစ္နာရီ ရပါတယ္။ ပထမ မိနစ္ေလးဆယ္မွာ ကၽြန္မက ေမးခြန္းေတြ အမ်ားႀကီး ေမးမယ္။ ေမွ်ာ္လင္႔ၿပီးသား ျဖစ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕”

“ဆိုပါေတာ႔”




“အခ်ိန္ အကန္႔အသတ္ေၾကာင္႔မို႔ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ကၽြန္မက စကား ျဖတ္ေျပာေကာင္း ေျပာရမယ္။ ဒါကို နားလည္ေပးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။ က်န္တဲ႔ အခ်ိန္ကေတာ႔ ရွင္တို႔ ေမးခ်င္တာ ေမးဖို႔ရယ္၊ ကၽြန္မရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္နဲ႔ ေရွ႕ကုထံုးကို ေဆြးေႏြးဖို႔ရယ္ေပါ႔။ ဒီမွာ ေျပာတဲ႔ စကားေတြကို မလိုအပ္တဲ႔ ျပင္ပပုဂၢိဳလ္ေတြဆီ ဖြင္႔ဟျခင္း မျပဳဘူးဆိုတာ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ရွင္႔ရဲ႕ GP ဆီကိုေတာ႔ အေသးစိတ္ အေၾကာင္းၾကားစာ ေရးပါမယ္။ ဒီစာရဲ႕ မိတၲဴကို ရွင္လိုခ်င္တယ္၊ မလိုခ်င္ဘူး ဒီစာရြက္မွာ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လက္မွတ္ထိုးပါ”

“ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ GP ဆီ အခ်ိန္မေရြး သြားေမးလို႔ ရေနတာမို႔ မိတၱဴ မလိုပါဘူးဗ်ာ”

“ေကာင္းၿပီေလ”

“ကဲ ဒီေန႔ ကၽြန္မဆီကို လာေတြ႔ရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းေလး ေျပာပါဦး”

“ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဓာတ္က်ေနတယ္။ ကုန္းေကာက္စရာ မရိွေလာက္ေအာင္ က်တာ။ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ေခါင္းေပၚမွာ တိမ္တိုက္မဲႀကီး အံု႔ေနသလိုပဲ”

“တျခားေရာ ဘာေတြ ခံစားရေသးလဲ”

“တခ်ိန္လံုး ႏံုးခ်ိၿပီး ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ဘာကိုမွလည္း စိတ္မ၀င္စားေတာ႔ဘူး။ အစားေတာင္ မိန္းမက တိုက္တြန္းလို႔သာ စားရတာ၊ ခံတြင္း မေတြ႔လွဘူး။ ညညလည္း အိပ္လို႔ မရဘူး”

“ေနာက္ထပ္ေရာ”

“သတိလည္း မေကာင္းေတာ႔ဘူးဗ်။ ေမ႔လြယ္ေနတယ္။ စိတ္က အာရံုမစိုက္ႏိုင္ဘူး”

“ဒီလို ျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၿပီလဲ”

“ေျခာက္လေလာက္ ရွိၿပီ။ GP ေပးတဲ႔ anti-depressant နဲ႔လည္း မသက္သာပဲ ပိုဆိုးလာလို႔ စိတ္ေရာဂါ အထူးကုနဲ႔ လာျပတာ”

“ရွင္က ေဆးမွန္မွန္ ေသာက္ျဖစ္လို႔လား”

“ေသာက္ပါတယ္”

“ေဆးျပင္းအားက ဘယ္ေလာက္တံုး”

“စကတည္းက အတိုင္းပဲ။ မတိုးထားဘူးဗ်”

“ဘာေဆးလဲဆိုတာ မွတ္မိလား”

“ေဆးနာမည္ မမွတ္မိဘူး။ P နဲ႔စတယ္ ထင္တယ္”

“ထားပါေတာ႔။ ဒီလိုျဖစ္ေနတာ ေျခာက္လ ၾကာၿပီဆိုရင္ ဒီေျခာက္လ မတိုင္ခင္မွာ ရွင္႔ဘ၀ သို႔မဟုတ္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘာမ်ား အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ခဲ႔သလဲ”

“အလုပ္မွာ တာ၀န္ေတြ ပိုပိလာတယ္ဗ်။ သူမ်ားေတြ အလုပ္ျပဳတ္ေတာ႔ သူတို႔အလုပ္ေတြ ကိုယ္႔ေပၚ ေရာက္လာတာေပါ႔။ ကိုယ္ကလည္း တည္ၿမဲေရး ေၾကာက္ေနရေတာ႔ မညည္းရဲဘူး”

“အလုပ္မွာ ဆက္ဆံေရးကေရာ ဘယ္လို ေနလဲ”

“ကၽြန္ေတာ္ ခုတေလာ လူေတြကို ေရွာင္သလို၊ စိတ္လည္း ဆတ္ေနတယ္လို႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက ေျပာတယ္”

“ေဒါသေၾကာင္႔ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ တစ္ခုခု ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္မိတာ ရွိလား၊ သူမ်ားကို ႏႈတ္အား၊ကိုယ္အားနဲ႔ ရန္ျပဳမိတာ ရွိလား”

“မရွိဘူးဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္က ပင္ကိုယ္စိတ္ ႏူးည႔ံသူပါ”

“ လူတိုင္းကို ေမးသင္႔တဲ႔ ေမးခြန္းေတြ ေမးေနက်မို႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးအေနနဲ႔ မျမင္ေစခ်င္ဘူး”

“နားလည္ပါတယ္ ခင္ဗ်။ ဆရာမ တာ၀န္ရွိသလို ေမးခ်င္တာအားလံုး ေမးပါ။ ကၽြန္ေတာ္က အမွန္အတိုင္း ေျဖပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔အက်ိဳးအတြက္ပဲေလ”

“ေကာင္းပါၿပီ။ စိတ္ဓာတ္ အရမ္းက်သူေတြဟာ တခါတရံ ထူးဆန္းတဲ႔ အေတြ႔အႀကံဳေတြ ရတတ္တယ္။ ရွင္ ဒါမ်ိဳး ႀကံဳဖူးသလား”

“ေမးခြန္းကို မရွင္းလို႔ ျပန္ေျပာျပေပးပါဦး”

“ဘယ္သူမွ အနားမရွိပဲ အသံေတြ ၾကားတာမ်ိဳး၊ ကိုယ္႔ကို သူမ်ားက ေစာင္႔ၾကည္႔ေနတယ္လို႔ ထင္တာမ်ိဳးေပါ႔”

“မရွိေသးဘူးဗ်။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕”

“အရင္က ဒီလို စိတ္ဓာတ္က်ဖူးလား”

“က်ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဒီေလာက္ မၾကာဘူး၊ မဆိုးဘူး။ ေဆးမေသာက္ပဲ ျပန္ေကာင္းသြားတယ္”

“ေသြးသားရင္းခ်ာထဲမွာ အလားတူ ဒါမွမဟုတ္ စိတ္ေရာဂါ တစ္မ်ိဳးမ်ဳိး ခံစားရသူ ရွိလား”

“အေမကေတာ႔ စိတ္ႂကြစိတ္က်ေရာဂါနဲ႔ ေဆးရံုတက္ရဖူးတယ္။ ၾကာလွပါၿပီ။ ခုေတာ႔ Lithium ေသာက္ၿပီး ေကာင္းေနတာပဲ”

“အရက္၊ ေဆးလိပ္၊ မူးယစ္ေဆး သံုးသလား”

“ဘီယာေလးေတာ႔ ႏွစ္ပိုင္႔ေလာက္ ညတိုင္း ေသာက္ျဖစ္တယ္။ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ပါ။ ေသာက္ေနက်ပဲဗ်။ က်န္တာေတာ႔ မလုပ္ပါဘူး”

“ဘယ္ေလာက္ ၾကာၿပီလဲ။ အရင္ကထက္ ပိုေသာက္ျဖစ္သလား”

“ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္႔ကိုးႏွစ္သားကတည္းက ေသာက္တတ္တာ။ ပံုမွန္ေသာက္တာကေတာ႔ ခု ေနာက္ပိုင္းမွပါ။ သံုးႏွစ္ေလာက္ေတာ႔ ရွိၿပီ။ စေသာက္ကတည္းက ဒီေလာက္ပါပဲ”

“တျခား အရက္ေတြ၊ ၀ိုင္ေတြေရာ”

“မေသာက္ပါဘူး”

“ကားေမာင္းလား”

“ေမာင္းပါတယ္”

“ယာဥ္စည္းကမ္းဆိုင္ရာ အေရးယူခံရတာ ရွိလား”

“မရွိပါဘူး”

“ရံုးေရာက္ ဂတ္ေရာက္ ျဖစ္ဖူးလား”

“မျဖစ္ဖူးပါဘူးဗ်ာ”

“ကဲ ကဲ ရွင္႔ကို အနားေပးၿပီး ရွင္႔ဇနီးကို ေမးလိုက္ဦးမယ္။ ၿပီးရင္ ရွင္႔အလွည္႔ ျပန္ေရာက္လာမယ္”

“ကၽြန္ေတာ္ အခန္းျပင္ ထြက္ေပးရမလား”

“မလိုပါဘူး။ ရွင္တို႔ လင္မယားခ်င္း ေက်နပ္ရင္ ကၽြန္မအတြက္က ဘာမွ မထူးပါဘူး”

“ဒါဆို ကိုယ္ ဆက္ေနရင္ ရတယ္ မဟုတ္လား Sharon? ”

“ Of course, you can”

“ David ေျပာသြားတာအေပၚ Sharon အေနနဲ႔ ဘာမ်ား ထပ္ျဖည္႔ေျပာခ်င္သလဲ”

“သူေျပာသြားတာေတြ အတိုင္းပါပဲ။ ကိုယ္က ေဘးလူဆိုေတာ႔ ပိုျမင္တာေလးေတြ ရွိတာေပါ႔။ ဥပမာ သူ အရင္ကလို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ မျပတ္သားေတာ႔ဘူး။ ေတြေတြေ၀ေ၀နဲ႔။ ေနာက္ၿပီး စကား အထအနေတြလည္း ေကာက္လာသလိုပဲ။ ဘာမဟုတ္တာေလးနဲ႔ ထၿပီး ျငင္းခ်င္ျငင္းေနေရာ။ အရင္က ဒီလို လံုး၀ မဟုတ္ဘူး။ ခုဆို ကၽြန္မမွာ တခုခု ေျပာဖို႔ ဆေနရတယ္။ ၾကက္ဥခြံေပၚ လမ္းေလွ်ာက္ေနရသလိုပဲ။ စိုးရိမ္ေနမိတာ။ မလိုအပ္ပဲ စကား မမ်ားခ်င္လို႔။ သူ႔ကိုလည္း စိတ္ေသာက မျဖစ္ေစခ်င္ဘူးေလ။ ခုလို ေျပာတာ စိတ္မရိွပါနဲ႔ David ”

“ ကိုယ္ နားလည္ပါတယ္။ ကိုယ္႔ဖာသာ ကိုယ္လည္း ထင္ေတာ႔ ထင္ေနတာ။ ထုတ္ေမးမလို႔။ ခုလို ေျပာျပတာ ေက်းဇူးပဲ Sharon ”

“ ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ ခုေနာက္ပိုင္း အိမ္ေထာင္ေရးသုခ မရွိေတာ႔ဘူး။ သူ စိတ္မပါပဲ ျဖစ္ေနတတ္တာ သတိထားမိတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ မအိပ္ျဖစ္တာ လနဲ႔ေတာင္ ခ်ီေနၿပီ။ ဒါေပမယ္႔ loss of libido (ကာမဆႏၵ ေလ်ာ႔ပါးျခင္း) ဟာ စိတ္ဓာတ္က်သူေတြမွာ ျဖစ္တတ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ သိထားပါတယ္။ သူ ကၽြန္မကို မခ်စ္ေတာ႔လို႔ မဟုတ္ဘူးဆိုတာလည္း သိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သိပ္လိုလားဖြယ္ ကိစၥေတာ႔ မဟုတ္ဘူးရွင္႔”

“ဟုတ္ပါတယ္။ တျခားေရာဂါလကၡဏာေတြေရာ၊ ဒီလကၡဏာပါ ေ၀ဒနာရွင္နဲ႔ အနီးကပ္သူေတြအတြက္ အေတာ္ ခံရခက္မယ္ ဆိုတာ စာနာၾကည္႔လို႔ ရပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ဖက္က နားလည္မႈ ရွိေတာ႔ ေကာင္းတာေပါ႔။ သို႔တေစ လြယ္ကူတဲ႔ ကိစၥေတာ႔ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္ပါတယ္။ က်န္တာေလးေတြ ဆက္ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္”

“ ရွင္ ဒီဇာတိပဲလား David?”

“ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေျမာက္ပိုင္း အိုင္ယာလန္မွာ ေမြးတာ။ ေနာက္မွ အဂၤလန္ဖက္ ေျပာင္းလာတာ”

“ ကေလးဘ၀ကို ဘယ္လို မွတ္မိပံုေဖာ္မလဲ”

“ ေပ်ာ္စရာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မိဘေတြက စက္ရံု၀န္ထမ္း လခစားေတြဆိုေတာ႔ မပိုလွ်ံၾကဘူး။ ခ်ိဳ႕တဲ႔တယ္။ ဒါေပမယ္႔ သားသမီးကို ဦးစားေပးတယ္။ ခ်စ္တာကို ျပတတ္တယ္ ေျပာရမွာပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က အႀကီးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အသက္ နည္းနည္း ကြာေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္း ကစားျဖစ္တာ မ်ားတယ္”

“ အႏိုင္က်င္႔ခံရတာ (being bullied) ရွိခဲ႔ဖူးလား။ စိတ္အားျဖင္႔၊ ကိုယ္အားျဖင္႔၊ သို႔မဟုတ္ sexual abuse? ”

“ အလယ္တန္းေက်ာင္း ေျပာင္းခါစက သူငယ္ခ်င္း သိပ္မရွိေသးခင္ အတန္းႀကီးတစ္စုရဲ႕ ပစ္မွတ္ ျဖစ္ဖူးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က အရပ္ ကလန္ကလားနဲ႔ လူၾကားထဲမွာ သိသာေနတာကိုး။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေအာ္ဟစ္ေနာက္ေျပာင္ အရွက္ရေအာင္ အေတာ္လုပ္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရလာေတာ႔ သူတို႔ ၿငိမ္သြားတယ္။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ physical abuse တို႔ sexual abuse တို႔ေတာ႔ မႀကံဳခဲ႔ရပါဘူး”

“ အဲဒီေနာက္ပိုင္း သူမ်ားနဲ႔ ဆက္ဆံေရး ဘယ္လုိ ရွိသလဲ”

“ ဘာမွ ထူးထူးေထြေထြ မျဖစ္ပါဘူး။ ပံုမွန္ သူငယ္ခ်င္း အသိုင္းအ၀ိုင္း ရွိပါတယ္”

“ ေက်ာင္းထြက္ေတာ႔ ရွင္႔အသက္ ဘယ္ေလာက္ ရွိၿပီလဲ။ ေကာလိပ္ ဆက္တက္ျဖစ္လား”

“ ၁၆ ႏွစ္မွာ အထက္တန္း ေအာင္တယ္။ ေကာလိပ္မွာ လွ်ပ္စစ္ပညာ ဆက္သင္ၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၾကာေတာ႔ ခုအလုပ္ကို ေရာက္တာပဲ။ ေၾသာ္ ေမ႔လို႔၊ အရင္ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေသးတယ္။ ေျခာက္လေလာက္ပဲ ၾကာတယ္။ မႀကိဳက္လို႔ ေျပာင္းခဲ႔တာ”

“ ဒါဆို ဒီအလုပ္မွာ ဆယ္႔ငါးႏွစ္ေလာက္ ရွိၿပီေပါ႔။ အဆင္ေျပလား”

“ ေျပတယ္ ဆိုရမွာပဲဗ်။ မန္ေနဂ်ာေရာ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြေရာ နားလည္မႈ ရိွၾကတယ္။ အခ်င္းခ်င္း ယိုင္းပင္းတာ မ်ားေတာ႔ စည္းလံုးတဲ႔ စိတ္ဓာတ္ေလး ရွိေနတယ္”

“ ခုေလာေလာဆယ္ အလုပ္နားထားလား”

“ ကၽြန္ေတာ္႔ GP က ေဆးခြင္႔ေလးပတ္ ေရးေပးထားတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ႔ အျမန္ဆံုး ျပန္သြားခ်င္တာေပါ႔”

“ ေမာင္ႏွမ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိလဲ။ သူတို႔နဲ႔ ဆက္ဆံေရးက ဘယ္လို ရွိလဲ”

“ အမတစ္ေယာက္၊ အကိုတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ အမက ေျခာက္ႏွစ္ ႀကီးတယ္။ အကိုက ေလးႏွစ္ ႀကီးတယ္။ ပံုမွန္ အဆက္အသြယ္ ရွိပါတယ္။ အမမိသားစုနဲ႔ အေဖအေမတို႔က အိုင္ယာလန္မွာပဲ။ ခရစ္စမတ္မွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားဆံုေလ႔ရွိတယ္။ အကိုမိသားစုကေတာ႔ ေတာင္ပိုင္းမွာပါ”

“ ရွင္တို႔ အိမ္ေထာင္က်တာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၿပီလဲ”

“ ကၽြန္ေတာ႔္အသက္ ႏွစ္ဆယ္ကဆိုေတာ႔ ဆယ္႔ေလးႏွစ္ေပါ႔”

“ ကေလး ရွိလား”

“ သမီးႏွစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ရွစ္ႏွစ္နဲ႔ ငါးႏွစ္။ လိမ္မာၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းစာလည္း လိုက္ႏိုင္ၾကတယ္”

“ အိမ္တြင္းေသာက ရွိသလား။ ေငြေရးေၾကးေရး၊ အိမ္ေႂကြး (mortgage) စသျဖင္႔”

“ Sharon က အိမ္မွာေနၿပီး ကေလးထိန္းတဲ႔ child minder ပါ။ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ၀င္ေငြေလးနဲ႔ ေလာက္ငပါတယ္။ အပိုေတြေတာ႔ အရမ္း မသံုးႏုိင္ဘူးေပါ႔။ မဆိုးဘူးလို႔ ကိုယ္႔ဖာသာေတာ႔ ထင္ခဲ႔တာပဲ။ ခု စီးပြါးပ်က္ကပ္မွာေတာ႔ ေရရွည္ ဘယ္လို ရွိမယ္ မေျပာတတ္ေသးဘူး”

“ ဒီကိစၥက ရွင္႔ကို ဘယ္ေလာက္ထိ ပူပန္ေစလဲ”

“ အရမ္းကို ပူပန္ေစတာေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္႔ မိသားစုေလးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို အဓိက မွီခိုေနရတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ အဆင္မေျပရင္ အားလံုး ဒုကၡေရာက္ကုန္မွာ”

“ အလုပ္မွာ သတိေပး သေကၤတ နိမိတ္ေတြ ေျပးေနၿပီမို႔လား”

“ အလုပ္ရွင္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ကၽြမ္းက်င္မႈကို တန္ဖိုးထားတယ္ ေျပာတာပဲ။ ဒါလည္း ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ပူတံုးပဲ။ ပုဂၢလိက စီးပြါးေရး ေလာကမွာ လုပ္ငန္းကို ကယ္ဆယ္ဖို႔ လူေတြကို ရက္စက္ရတာေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ မဟုတ္လား”

“ သက္ေသ သကၠာရ ရွိတာထက္ ပိုၿပီး ပူပန္ေနတာလို႔ ရွင္႔ကိုရွင္ မထင္ဘူးလား”

“ တခါတေလေတာ႔လည္း တကယ္႔ကို ျဖစ္လာေတာ႔မွာလို႔ကို ယံုၾကည္မိတာဗ်။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ေတာ႔ ဒါ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႔ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ နားခ်လို႔ ရပါတယ္”

“ တျခား ေရာဂါေတြ ရွိလား။ တျခားေဆးေတြ ေသာက္ေနရလား”

“ မရိွ၊ မေသာက္ရပါဘူး”

“ ေဆးမတည္႔တာ ရွိလား”

“ သိသေလာက္ေတာ႔ မရွိပါဘူး”

“ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ဘယ္လိုလူလို႔ ေျပာမလဲ။ ေနေကာင္းေနတံုးက ဘယ္လိုလဲ ဆိုတာေလး သရုပ္ေဖာ္ျပပါဦး”

“ အခက္ဆံုး ေမးခြန္းပဲဗ်။ ဘယ္လို ေျပာရမလဲ။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ေတာ႔ ေအးေအးေဆးေဆးသမားလို႔ ထင္မိတာပဲ။ ကူညီႏိုင္သေလာက္ ကူညီတတ္တယ္။ စကား သိပ္အမ်ားႀကီး မေျပာတတ္ဘူး”

“ ဘ၀မွာ အခက္ခဲဆံုး အခ်ိန္ဆိုတာမ်ိဳး ႀကံဳခဲ႔ၿပီလား။ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ႔လဲ”

“ အခက္ခဲဆံုးရယ္လို႔ မဟုတ္ေပမယ္႔ ခက္ခဲခဲ႔တာေလးေတြေတာ႔ ရွိခဲ႔တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က စကား သိပ္ေျပာေလ႔ မရွိေတာ႔ ပိုလို႔ေတာင္ ၿငိမ္က်သြားတတ္ေသး”

“ အေရးအေၾကာင္းဆို ဘယ္သူနဲ႔ တိုင္ပင္တတ္သလဲ”

“ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိေပမယ္႔ အတြင္းက်က် ေျပာဆိုတိုင္ပင္ေလ႔ရွိတဲ႔ အနီးကပ္ သူငယ္ခ်င္း မရွိဘူးဗ်။ အဲလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သြားတတ္တယ္”

“ အိမ္ေထာင္ဖက္နဲ႔ေရာ”

“ ေျပာေလ႔ သိပ္မရွိဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က အံု႔ပုန္းသမား”

“ ဟုတ္တယ္၊ သူက ၿမံဳစိစိနဲ႔။ ကၽြန္မကပဲ လိုက္ေမးေနရတာ။ ခုဆို ပိုဆိုးတာေပါ႔”

“ ၀ါသနာပါရာ hobbies မ်ား ရွိသလား”

“ ထူးထူးေထြေထြ မရွိပါဘူး။ တခါတေလ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ bowling သြားတတ္တယ္။ သြားခဲပါတယ္”

“ ခုေလာေလာဆယ္ စိတ္အေန (mood) ကို ဘယ္ေလာက္လို႔ သတ္မွတ္မလဲ”

“ ဗ်ာ”

“ တစ္က စိတ္ဓာတ္ ေအာက္ဆံုးကို က်ေနၿပီး တစ္ဆယ္က အရမ္းေပ်ာ္တာ ဆိုရင္ ရွင္႔စိတ္က ဘယ္ေလာက္မွာလို႔ ေျပာမလဲ”

“ ႏွစ္ သံုးေလာက္ထက္ မမ်ားဘူးဗ်”

“ ရွင္႔ကို ရွင္ ေနေကာင္းတယ္လို႔ ထင္လား၊ ေနမေကာင္းဘူးလို႔ ထင္လား”

“ ေနမေကာင္းဘူးေလ။ စိတ္ဓာတ္က်ေနတယ္။ ေဆးေျပာင္းေသာက္ ဆိုလည္း ေသာက္ပါ႔မယ္။ ျမန္ျမန္ ေပ်ာက္ေအာင္သာ ကူညီပါ”

“ ဆက္ေဆြးေႏြးတာေပါ႔”

“ ကၽြန္မရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ကို ေျပာရမလား”

“ ေျပာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အရွိအတိုင္းပဲ သိခ်င္ပါတယ္။ အၾကံေပးတာကိုလည္း လိုက္နာပါ႔မယ္”

“ ရွင္ ျဖစ္ေနတာ အလယ္အလတ္စား စိတ္ဓာတ္က်ေရာဂါပဲ။ အရင္ကတည္းက အခံေလး ရွိတယ္။ အလုပ္ဖိအားေၾကာင္႔ သိသိသာသာ ျဖစ္လာတယ္။ ျဖစ္ေနတဲ႔ စိတ္ေသာကကို မမွ်ေ၀တတ္ေတာ႔ အတြင္းမွာ ေအာင္းၿပီး ပိုဆိုးလာတာေပါ႔။ ဒီလို ေျပာတာ ရွင္႔ျဖစ္ရပ္ကို ထင္ဟပ္တယ္လို႔ ခံစားရသလား”

“ မွန္တာေပါ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒါကို တတ္ကၽြမ္းနားလည္သူ မဟုတ္ေပမယ္႔ အင္တာနက္မွာေတာ႔ ရွာႀကံဖတ္ရႈမိပါတယ္”

“ အင္တာနက္ဟာ အင္မတန္ ေကာင္းတဲ႔ ဗဟုသုတ ဟင္းေလးအိုးႀကီးပါပဲ။ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ရတဲ႔ ဆိုတ္ေတြကို ေရြးတတ္ရင္ေပါ႔ေလ။ မဟုတ္လို႔ကေတာ႔ သညာအမွားေတြ ရၿပီး အႏၲရာယ္ပဲ”

“ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သေလာက္က စိတ္ဓာတ္က် တန္ျပန္ေဆးေတြ (anti-depressants) က ေကာင္းသလို စကားေျပာကုထံုးမ်ား (talking therapies) ကလည္း အသံုးတည္႔မလားလို႔”

“ အႏုစား စိတ္ဓာတ္က်ေရာဂါေတြမွာ ေဆးမေသာက္ေသးပဲ စကားေျပာကုထံုးနဲ႔ ကုရင္လည္း ရပါတယ္။ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး မရွိဘူး။ နည္းနည္းေတာ႔ ၾကာႏိုင္တယ္။ စကားေျပာကုထံုး ကၽြမ္းက်င္သူ therapist နဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ ေစာင္႔ရတာလည္း ရွိေသးတာကိုး။ အျပင္မွာ Private therapy ယူရင္လည္း ရတာပဲ။ ဘာနဲ႔မွ မကုပဲလည္း သူ႔အလိုလို ေပ်ာက္သြားႏိုင္ေသးတယ္။ ပ်မ္းမွ်ျခင္း ကိုးလေလာက္ေတာ႔ ၾကာတတ္တယ္။ ဒီၾကားထဲ ဆိုးမလာဘူးလို႔ ဘယ္သူမွ အာမမခံႏိုင္သလို ဒီေရာဂါ လကၡဏာေတြကို ရွင္ ဘယ္ေလာက္ ဆက္ခံစားခ်င္၊ ခံစားႏိုင္မလဲ ဆိုတာေတာ႔ ရွင္႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပဲေပါ႔”

“ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ မသိဘူး”

“ ရွင္က အလတ္စား စိတ္ဓာတ္က်ေရာဂါေလ။ ေဆးလည္း ေသာက္လက္စ ျဖစ္ေနၿပီ။ စဥ္းစားေပါ႔။ ေဆးက ေသာက္တဲ႔သူတိုင္း ရလဒ္ေကာင္း (ေရာဂါ သက္သာ ေပ်ာက္ကင္းျခင္း) ရတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ၆၀-၆၅% ေပ်ာက္ကင္းႏႈန္း ရွိတာမို႔ ေဆးေသာက္သူ သံုးေယာက္မွာ ႏွစ္ေယာက္က သက္သာမယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ေဆးမတိုးတဲ႔ သေဘာေပါ႔။ response rate ေကာင္းတဲ႔ ေဆးမ်ိဳးထဲမွာေတာ႔ ပါတယ္“

“ ကၽြန္ေတာ္မ်ား အဲဒီ ၃၅% ထဲ ပါေနၿပီလား ေဒါက္တာေရ”

“ ကၽြန္မကေတာ႔ ဒီလို မထင္ပါဘူး။ ရွင္က ေဆးမွန္မွန္ ေသာက္တယ္ ဆိုေပမယ္႔ ေဆးစြမ္းအင္က အနိမ္႔ဆံုးကိုပဲ စမ္းၾကည္ဖူးေသးတယ္ေလ။ ေဆးျပင္းအား dose ကို ႁမႇင္႔လို႔ ရေသးတယ္။ ေနာက္ထပ္ မွတ္ခ်က္ေတြ မခ်ခင္၊ ေဆးေတြ ေလွ်ာက္မေျပာင္းခင္ ဒါကို ပထမ ဦးစားေပး လုပ္ၾကည္႔သင္႔တယ္။

ေနာက္တစ္ခုက အရက္ ေသာက္တဲ႔ ကိစၥ။ အရက္ကို တစ္ပတ္လံုးမွာမွ ၂၁ ယူနစ္ (ဘီယာဆို ဆယ္ပိုင္႔၊ ၀ိုင္ဆို ဆယ္႔ေလးဖန္ခြက္) ပဲ အမ်ားဆံုး ေသာက္သင္႔တယ္ဆိုတာ အမ်ားသိၾကတဲ႔အတိုင္းပဲေလ။ ဒါေတာင္ ေဆးေသာက္ေနသူဆိုရင္ သိသိသာသာ ေလွ်ာ႔ သို႔မဟုတ္ ရပ္ႏိုင္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္။ အရက္က အသည္းကို ပိုအလုပ္ေပးေတာ႔ အသည္းအင္ဇိုင္းေတြက ေဆးေတြကို ျမန္ျမန္ ေခ်ဖ်က္ပစ္လိုက္တာနဲ႔ ေဆးအာနိသင္ ေလ်ာ႔ကုန္ေရာ။ ေဆးေသာက္လ်က္နဲ႔ အက်ိဳး မခံစားရဘူးေပါ႔”

“ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ မသိခဲ႔ဘူးဗ်။ ဒီလိုဆို ကၽြန္ေတာ္ ေလွ်ာ႔ႏိုင္ပါတယ္။ အင္း ျဖတ္ေတာင္ ျဖတ္လို႔ ရတယ္”

“ ျဖတ္ႏိုင္ရင္ေတာ႔ အေကာင္းဆံုးပဲ။ ဒါဆို ေဆးျပင္းအားကို မႁမႇင္႔ေသးဘူး။ ဒီတိုင္းပဲ ဆက္ေသာက္ဦး။ အရက္ ျဖတ္လိုက္ရင္ ေဆးအာနိသင္ ရွင္ သိလာႏိုင္တယ္။ ကၽြန္မတို႔က မလိုပဲ ေဆးျပင္းအားကို မတင္လိုဘူး။ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြေရာ ရွင္ ခံစားရဖူးလား။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ေတာ႔ အစာလမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ လကၡဏာေတြ ရတတ္တယ္။ ပ်ိဳ႕တာ၊ သိပ္ဆိုးရင္ အန္တာ၊ ဗိုက္ မေကာင္းျဖစ္တတ္တာ၊ ၀မ္းခ်ဳပ္ သို႔မဟုတ္ ၀မ္းပ်က္တတ္တာ စသျဖင္႔။ ေနာက္ၿပီး sexual side effects (လိင္မႈဆိုင္ရာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး)ေတြ ရေကာင္း ရႏိုင္တယ္။ ဥပမာ ခံစားခ်က္သိမႈ ေလ်ာ႔သြားတာ၊ ကာမဆႏၵ နည္းသြားတာ၊ ဆက္ဆံဖို႔ မစြမ္းႏိုင္တာ အထိ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရွိတယ္။ ဒီေလာက္ထိ ျဖစ္တဲ႔ ရာခိုင္ႏႈန္းေတာ႔ နည္းပါတယ္။

ေဆးဗူးထဲမွာပါတဲ႔ စာရြက္ေလးကို ဖတ္ၾကည္႔ရင္ေတာ႔ ရွိရွိသမွ် အကုန္ေရးထားတာပဲ။ ေဆးကုမၸဏီေတြကလည္း ဥပေဒေၾကာင္း လိုအပ္ခ်က္အရ ရွိသမွ် ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြကို ေၾကညာရတာကိုး။ ေရးထားတိုင္း ကိုယ္႔မွာ ျဖစ္ရမယ္ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ဖတ္ေတာ႔ ၾကည္႔သင္႔တယ္။ ဒါမွ ဘယ္လုိ လကၡဏာကို ေစာင္႔ၾကည္႔ရမယ္ဆိုတာ သိမွာ။ side effects ေတြက လူတိုင္းမွာ ျဖစ္တာ မဟုတ္လို႔ အရမ္းႀကီး စိတ္ပူစရာ မလိုဘူး။ ျဖစ္ခဲ႔ရင္ေတာ႔ ခပ္ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔နဲ႔ ေရတိုပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သိပ္ဆိုးရင္ေတာ႔ ေဆးကို ရပ္ဖို႔ လိုတာေပါ႔။ ရွင္က ခုခ်ိန္ထိ ဘာမွ မျဖစ္ခဲ႔တာမို႔ ခုမွ အသစ္ ထျဖစ္မွာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ေဆးျပင္းအား တိုးမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ side effect ရေကာင္းရႏိုင္တယ္။ ခုေျပာတာ ေနာင္အတြက္ လုိေကာင္းလိုမယ္ ဆိုပါေတာ႔။ ကၽြန္မေျပာတာကို ဒီအထိ ရွင္းလား။ ဘာေမးခ်င္သလဲ”

“ ရွင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္လက္စ ေဆးကိုပဲ ဆက္ေသာက္လို႔ ရမယ္ဆို ေကာင္းတာေပါ႔။ ဆက္ေသာက္္မယ္ဗ်။ ဒါနဲ႔ ေဆးအေၾကာင္း ဖတ္စရာ စာရြက္စာတမ္းေလးမ်ား ရႏိုင္မလား။ ဖတ္ၾကည္႔ခ်င္လို႔ပါ”

“ ရႏိုင္တာေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ ခုေလာေလာဆယ္ ကၽြန္မမွာ မရွိဘူး။ မနက္ျဖန္ စာတိုက္ကေန ပို႔ခိုင္းလိုက္မယ္။ မရွင္းတာ၊ ေနာက္ထပ္ သိခ်င္တာ ရွိရင္ ေနာက္တစ္ခါ ျပင္ပလူနာ ရက္ခ်ိန္းမွာ ေမးပါ။ မဟုတ္ရင္လည္း ေဆးရံုဖံုးနံပါတ္ကို ဆက္ပါ။ ကၽြန္မတို႔ team ရဲ႕ အတြင္းေရးမႉးက ကၽြန္မဆီကို သတင္းပို႔ေပးပါလိမ္႔မယ္။ ေဆးရံုခ်ိန္ (၉နာရီမွ ၅ နာရီ) ျပင္ပမွာ အေရးႀကီးရင္ေတာ႔ အေရးေပၚ crisis team သို႔မဟုတ္ ရွင္႔ရဲ႕ ဆရာ၀န္ (GP) ကုိ ဆက္သြယ္ပါ။ လိုမယ္ေတာ႔ မထင္ဘူး။ ရွင္႔မွာ အႀကီးအက်ယ္ ပူရမယ္႔ ေရာဂါ လကၡဏာေတြမွ မရွိတာ။ ဒီလို ေျပာလို႔ ရွင္ခံစားေနရတာေတြကို အသိအမွတ္ မျပဳဘူး မထင္ပါနဲ႔။ professional opinion အားျဖင္႔ၾကည္႔ရင္ ေကာင္းတယ္၊ ေကာင္းဖို႔ လြယ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာပါ”

“ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေဆးေသာက္လ်က္နဲ႔ မေကာင္းႏိုင္လို႔ စိတ္ပူေနတာ။ ခုလို တတ္ကၽြမ္းနားလည္သူက ေျပာလိုက္ေတာ႔ အားတက္သြားတယ္။ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ”

“ ဟုတ္ပါတယ္ ေဒါက္တာရယ္။ ကၽြန္မမွာလည္း စိတ္မေအးႏိုင္ဘူး။ သူ ေကာင္းေကာင္း ေနမေကာင္းရင္ေတာ႔ ေဆးရံုမ်ား အၾကာႀကီး တက္ေနရမလား။ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးပါ ထိခိုက္ေတာ႔မလားဆိုၿပီး စိတ္ညစ္ေနတာ။ ေက်းဇူးတင္တာ အရမ္းပဲ”

“ မလိုပါဘူးရွင္႔။ ကၽြန္မရဲ႕အလုပ္ကို ကၽြန္မ လုပ္တာပါ။ လူနာအတြက္ အက်ိဳးရွိတယ္ဆို ကၽြန္မရဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ေပးရက်ိဳးနပ္တာပါပဲ။ ေဆးရံုကို မလိုပဲနဲ႔ မတင္ပါဘူး။ လူနာေတြကို ကိုယ္႔အိမ္မွာပဲ ကိုယ္ေနေစၿပီး ကုပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ဒီေဆးကိုပဲ ဒီ dose အတိုင္း ဆက္ေသာက္ပါ။ လနဲ႔ခ်ီေသာက္ရမယ္။ စြဲေစတဲ႔ သတိၱ မရွိဘူး။ ရွင္က တျခားေဆးေတြလည္း ေသာက္မေနလို႔ drug interactions အတြက္လည္း ပူစရာ မလိုဘူး။ ေနမေကာင္းခင္က ပင္ကိုယ္ စိတ္အေနနဲ႔ အလုပ္လုပ္ႏိုင္စြမ္းကို ျပန္ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္က်ရင္ ေဆးရပ္ဖို႔ကို ေဆြးေႏြးမယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္ကေန အနည္းဆံုး ေျခာက္လေတာ႔ ေဆးဆက္ေသာက္ရမယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ ေကာင္းသြားတာ အရွိန္ရ၊ အေျခခိုင္သြားေအာင္လို႔။ ေရာဂါျပန္ျဖစ္ႏႈန္း (relapse rate) နည္းေအာင္လို႔ပါ။ ကိုယ္႔သေဘာနဲ႔ကိုယ္ မရပ္ပါနဲ႔။ Discontinuation symptoms (ရုတ္တရက္ ရပ္ျခင္းေၾကာင္႔ တံု႔ျပန္လကၡဏာမ်ား) ရေကာင္းရႏိုင္တယ္။ ကၽြန္မတု႔ိက လူနာေတြကို မလိုပဲ ေဆးမေပး၊ ေရရွည္ဆြဲမကုပါဘူး။

ေနာက္ေလးပတ္မွာ တိုးတက္မႈ ရွိ/မရွိ ျပန္ၾကည္႔မယ္။ Follow-up appointment မို႔ တစ္နာရီေတာ႔ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ပဲ ရမယ္။ ဒါဟာ ေဆြးေႏြးစရာေတြအတြက္ လံုေလာက္တဲ႔ အခ်ိန္ပါ။ ေမးခ်င္တာေလးေတြ စာရင္း လုပ္လာခဲ႔ေပါ႔။ Talking therapy အေၾကာင္း ရွင္းျပတဲ႔ စာေစာင္လည္း ပို႔ေပးလိုက္မယ္။ ေနာက္တစ္ခါလာတဲ႔အခါ ဒီကိစၥကို ဆက္ေဆြးေႏြးၿပီး လိုအပ္ရင္ လႊဲစာ (referral) ပါ ေရးတာေပါ႔”

“ သိပ္ေကာင္းတဲ႔ အႀကံပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ အခ်ိန္ေပး ေမးျမန္းေျဖၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္”

“ My pleasure! ေနာက္ေလးပတ္မွာ ေတြ႔မယ္ေလ”

ျဖည္႔စြက္ခ်က္

ယူေကရဲ႕ အမ်ိဳးသား က်န္းမာေရး ၀န္ေဆာင္မႈ National Health Service စနစ္ဟာ အစိုးရက ေထာက္ပံ႔တဲ႔ စနစ္ ျဖစ္ၿပီး ျပည္သူ႔ဘ႑ာေငြ (Taxpayers' money) ကေန ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ျပည္သူေတြက ေပးတဲ႔ အခြန္အတုတ္ (tax) နဲ႔ အမ်ိဳးသား အာမခံ (National Insurance) က ရပါတယ္။ ေဆးလက္မွတ္တစ္ေစာင္ကို ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိတဲ႔ ေဆးျဖစ္ျဖစ္ လူနာက 7.20 Pounds Sterling ပဲ က်ခံရပါတယ္။ ေဆးဆိုင္က်မွ ေပးရတာပါ။ က်န္တာကို အစိုးရက စိုက္ပါတယ္။

ဆရာ၀န္ေတြကို NHS က လခေပးထားၿပီးသားပါ။ ေဆးကုမၸဏီေတြနဲ႔ ဆရာ၀န္အၾကား ဆက္ဆံပတ္သက္မႈကို စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔ ကန္႔သတ္မႈေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ Promotional materials ေတြဆို စာေရးကိရိယာေတြပဲ အဓိက ေပးပါတယ္။ Conference sponsorship ေတြ ဘာေတြဆိုရင္ စာနဲ႔ အတိအက် ေရးၿပီး သြားလိုျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင္႔ေသာ အက်ိဳး စသျဖင္႔ အေသးစိတ္ေတြ ပါလာပါတယ္။ အလြယ္တကူ မေမးမျမန္း မေပးပါဘူး။ ဆရာ၀န္ေတြ အရမ္းကာေရာ အႏိုင္က်င႔္လို႔ မရဘူးေပါ႔။

ေဆးလက္မွတ္ေရးရင္ ဆရာ၀န္အားလံုးလိုလိုက ေဆးရဲ႕ မူလဓာတုအမည္ generic name ကိုပဲ ေရးပါတယ္။ ကုမၸဏီက ေပးတဲ႔ သီးသန္႔ commercial name ကို ေရွာင္ပါတယ္။ ေဆးလက္မွတ္ကို လူနာက ႀကိဳက္တဲ႔ ေဆးဆိုင္ (Qualified Pharmacist ေတြပဲ ေဆးဆိုင္ ဖြင္႔ခြင္႔ ရွိပါတယ္) မွာ သြား၀ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ Pharmacist က ေဆးကို ၾကည္႔ၿပီး သူ႕ဆီ လာသြင္းထားတဲ႔ ကုမၸဏီရဲ႕ေဆးကို ေရာင္းလိုက္တာပဲ။ ဒါကို မႀကိဳက္ရင္ လူနာက ဆိုင္ေျပာင္း ၀ယ္လို႔ ရပါတယ္။

လူနာက ေပးတဲ႔ လက္ေဆာင္ဆို 25 Pounds Sterling တန္ဖိုးထက္ ေက်ာ္ရင္ ဌာနကို သတင္းပို႔ရပါတယ္။ ယူခြင္႔လည္း မရွိပါဘူး။ ( ဒီတန္ဖိုးဟာ လူႏွစ္ေယာက္ ေတာ္ရံု စားေသာက္ဆိုင္ အလတ္စားမွာ စားစရိတ္ပဲ ရွိပါတယ္) လူနာေတြ အမ်ားစုက ႏႈတ္အမူအရာအားျဖင္႔ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း အသိေပးတာ မ်ားပါတယ္။ သိပ္ေက်းဇူးတင္မွ Thank You Card ဒါမွမဟုတ္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ေရးထားတဲ႔ စာတိုစာရွည္ ဒါမွမဟုတ္ ေခ်ာကလက္ဗူးေလာက္ ပို႔ေလ႔ရွိပါတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြကလည္း ကဒ္ျပားေလးေတြ၊ စာေလးေတြကိုပဲ တခုတ္တရ သိမ္းတတ္ၾကပါတယ္။ Portfolio (တစ္ႏွစ္တာ လုပ္ေဆာင္မႈ မွတ္တမ္း) မွာ ထည္႔တဲ႔သူကလည္း ထည္႔တယ္ေပါ႔။

အေျခခံ အေဆာက္အဦ (Infrastructure) ေတြ အေျခက်ေနျခင္းနဲ႔ လိုအပ္သလို ေစာင္႔ၾကည္႔ ျပဳျပင္ျခင္း (monitoring and modification) ရဲ႕ အသီးအပြင္႔ေတြလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။


Read More...

Friday, September 18, 2009

Online Tobacco Control Training

ေဆးလိပ္ အပါအ၀င္ ေဆးရြက္ႀကီး သံုးစြဲမႈေတြေၾကာင့္ ေသဆံုးေနၾကရသူေတြက တစ္ကမၻာလံုးမွာ တစ္ႏွစ္ကို ၅ သန္း ပတ္၀န္းက်င္ ရွိေနပါတယ္။ ဒါဟာ ေအအိုင္ဒီအက္စ္နဲ႔ ငွက္ဖ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုးရသူ အေရအတြက္ေတြကို ေပါင္းတာထက္ေတာင္မွ ပိုမ်ားေနပါေသးတယ္။

ေဆးလိပ္ကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ေျပာမိၿပီ ဆိုရင္ “ ေဆးလိပ္ မေသာက္လဲ အဆုတ္ကင္ဆာက ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္တာပဲ မဟုတ္လား “ “ ေဆးလိပ္ကို ၀ါဒျဖန္႔ ရွံဴ႕ခ်ေနၾကတာပါ .. တကယ္က ဒီေလာက္ မဆိုးပါဘူး “ စသျဖင့္ ေဆးလိပ္ စြဲေနသူေတြထံက တုံ႔ျပန္ စကားေလးေတြကို ၾကားရေလ့ရွိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဘးကေန အေငြ႔ရွဴရင္း က်န္းမာေရး ထိခိုက္ရတဲ့ ျပႆနာကို ခံစားရတယ္ ဆိုတာေရာ တကယ္ဟုတ္ရဲ႕လား? အဲဒီလို က်န္းမာေရးထိခိုက္မယ္ ဆိုရင္ေရာ၊ ေဆးလိပ္ေသာက္သူေတြ ဘက္က ဆင္ျခင္ဖို႔ လိုလို႔လား?

ေဆးလိပ္ ကုမၸဏီ တစ္ခုက ေျပာထားတဲ့ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကေလးက
“ တကယ္လုိ႔ ကေလးေတြက ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့ အခန္းေတြကို မႀကိဳက္ဘူး ဆုိရင္ သူတို႔ ထြက္သြားၾကမွာေပါ့ .. တစ္ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေလးေတြဆိုလဲ တြားသြားၿပီးေတာ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ထြက္သြားလို႔ ရတာပဲ”တဲ့။ ( သူ ေျပာထားတဲ့ အတုိင္း တိုက္ရိုက္ျပန္ရင္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေတြက တစ္ခ်ိန္မွာ ေလးဘက္ေထာက္ဖုိ႔၊ ေနာက္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ သင္ယူၾကမွာပဲ မဟုတ္လားလို႔ ျပန္ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူေျပာတဲ့ စကားအဓိပၸာယ္ကို ကၽြန္မက အဲဒီလို နားလည္ပါတယ္) (The Tobacco Atlas, 3rd Edition, Chapter 9, page 36)

ေျပာပံုေလးက ခ်စ္စရာ မေကာင္းဘူးလား။

ဖြံ႔ျဖိဳးတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးေတြက ေဆးလိပ္ကို ဥပေဒနဲ႔ ကန္႔သတ္လာၾကတဲ့ အခါ ေဆးလိပ္ ကုမၸဏီေတြက သူတို႔ရဲ႕ ေစ်းကြက္ကို ဖြ႔႔ံၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံေတြဘက္ကို ဦးလွည့္လာၾကပါတယ္။

နဂိုကမွ ကူးစက္ ေရာဂါေတြရဲ႕ ဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံေနရတဲ့ ဒီႏိုင္ငံေတြက ေဆးလိပ္ေၾကာင့္ ပိုတိုးလာတဲ့ ေရာဂါေပါင္းစံုရဲ႕ ဒဏ္ကို စတင္ ခံစားေနၾကရပါၿပီ။

အဲဒါကို ဘယ္လို ပါ၀င္ကူညီ ေဆာင္ရြက္ၾကမလဲ။
ေဆးလိပ္ရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကို နားလည္ သေဘာေပါက္လို႔ ကို ေဆးလိပ္ ဆန္႔က်င္တားဆီးေရးမွာ ပါ၀င္ ကူညီခ်င္တဲ့ သူေတြ အေျမာက္အျမား ရွိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ အလံုအေလာက္ မရဘဲ ဘယ္လို ကူညီမလဲ။
ေဆးလိပ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အႏၱရာယ္ မရွိပါဘူးလို႔ ျငင္းေနသူေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ဘယ္လို ျပန္ေျပာျပၾကမလဲ။
ဘယ္အရာေတြက ေဆးလိပ္ကို လူေတြ စေသာက္ျဖစ္ေအာင္၊ ပိုေသာက္ျဖစ္ေအာင္၊ မျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနၾကတာလဲ။

အဲဒီလို လူေတြကို ဘယ္လို အကူအညီ ေပးမလဲ။
ဘယ္လို ဥပေဒအရ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြ လိုအပ္ေနသလဲ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဲ။

စတဲ့ ေမးခြန္းေတြရဲ႕ အေျဖကို ဒီ online tobacco control training ေလးက ေျဖေပးႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

သူ ညႊန္ၾကားတဲ့ အတိုင္း လိုအပ္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ကေလးေတြ ျဖည့္၊ sign up လုပ္ၿပီးရင္ internet ကေန တစ္ဆင့္ ကိုယ္ အဆင္ေျပတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲဒီ training ကို ႏိုင္သေလာက္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တက္လို႔ ရပါတယ္။

Johns Hopkins တကၠသိုလ္၊ ျပည္သူ႔ က်န္းမာေရးေက်ာင္းက ေပးတဲ့ online training ျဖစ္ပါတယ္။
Training ၿပီးသြားရင္ Certificate လဲ ရပါတယ္။
သင္ၾကားတဲ့ PowerPoint နဲ႔ PDF file ေတြကိုလဲ download လုပ္ၿပီး သိမ္းဆည္း၊ မွ်ေ၀လို႔ ရပါတယ္။

Read More...

(အလာဂ်ီ) သို႔မဟုတ္ မတည့္အတူေန

ကြ်န္ေတာ္ ခရီးေ၀းတခုသြားရင္း၊ (တက္စီ)သမားနဲ႔ ေလေပးေျဖာင့္လာေတာ့ သူကေမးတယ္။ ခုေခတ္မွာ (အလာဂ်ီ) ဆိုတာ သိပ္ေပါတယ္။ ဘာလို႔လဲတဲ့။ ကားဆရာအရြယ္က လူၾကီးပိုင္းမို႔ အေတြ႔အၾကံဳဳအရ ေျပာတာေနမွာပါ။ အရင္က အဲလိုမရွိပါဘူးတဲ့။

ဆိုခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာသာမဟုတ္ သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြမွာပါ (အလာဂ်ီ)က ဒုကၡေပးပါတယ္။ အရင္တံုးက မရွိခဲ့တာေတြ အခုရွိလာေနလို႔ ျဖစ္ရတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။ အရင္ကမရွိတာေတြထဲမယ္ အစားအေသာက္နဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြ အစံုပါဘဲ။ အသစ္ထြင္လိုက္တဲ့ ပစၥည္းမ်ိဳးစံု၊ အစားအေသာက္မ်ိဳးစံု၊ ဒါေတြေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္ ျဖစ္လာရတဲ့ အနံ႔အသက္အသစ္ေတြ၊ ေနာက္ျပီး လူေျပာမ်ားေနျပီျဖစ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ညမ္းလာတာေတြကိုပါ လက္ညွိဳးထိုးရပါလိမ့္မယ္။

(အလာဂ်ီ)ဆိုတာ ျဖစ္ရင္ အေတာ္ အခံရခက္တယ္။ ဒုကၡေသးေသးေလးကေန အသက္ကိုပါ ရန္ရွာႏိုင္တယ္။ ႏွာရည္ေတြ တယိုယို ျဖစ္ေနတာ။ ပန္းနာေရာဂါ၊ ႏွင္းကူနာ၊ မတည့္ျခင္းေပါင္းစံု (ပန္းနာ + ႏွင္းကူးနာ + ႏွာရည္ယို) အတူတြဲ ျဖစ္ေနတာ ဆိုျပီးရွိပါတယ္။ သန္း-မွက္-ေလွးစတဲ့ အင္းဆက္ ကိုက္ခံရတာ၊ ခ်ိတ္သံေကာင္ ရွိတာ၊ ပန္း-ျမက္-သစ္ပင္-ေပါင္းပင္ေတြရဲ႔ ၀တ္မွံဳေတြ၊ (ဖန္းဂတ္စ္)မွိဳ၊ အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ ေၾကာင္၊ ေခြးေတြဟာလည္း (အလာဂ်ီ)ကို ရေစတဲ့ အရာေတြပါဘဲ။

မတည့္တဲ့အရာေတြထဲမွာ အမ်ားဆံုးလည္းျဖစ္၊ အဆိုဆံုးလည္းတစ္ ျဖစ္တာကေတာ့ ေဆးတမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မတည့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ေဆး)ဆိုတဲ့ ဗမာစကားဟာ အေတာ္ကို ေကာင္းတာပါ။ ေဆးလို႔ ေျပာတာနဲ႔ ေရာဂါဘယ ကင္းေစမယ္။ ခြန္အားကိုေပးမယ္။ ေပ်ာက္ေစဆိုတဲ့ ေစတလံုးပိုင္လို႔ အဓိပၸါယ္ကို ေဆာင္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ ေဆးဟာ အေကာင္း-အဆိုး ဒြန္တြဲေနတာမ်ိဳးပါ။ ဘယ္ေဆးမွာမဆို (ဆိုက္-အဖက္)ဆိုတဲ့ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြ အနည္းနဲ႔အမ်ား ရွိၾကတယ္။ အဲဒါေတြထဲမယ္ (အလာဂ်ီ)ဆိုတာက တခုပါတယ္။

Anaphylaxis ေခၚတဲ့ (ေရွာ့ခ္) အျပင္းအထံ မတည့္ျခင္းကေတာ့ အသက္ရွဴတာ ႏွလံုးခုန္တာေတြ မမွန္ျဖစ္လာျပီး အေရးေပၚ ေဆးကုမွ အသက္ရွင္ႏိုင္တဲ့အထိ ဆိုးပါတယ္။

အစားအေသာက္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတာကို (အလာဂ်ီ) အမ်ိဳးအစား(၁)လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ အစားတမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မတည့္တာထဲမွာ ႏြားႏို႔၊ ဥ၊ ငါး၊ အေစ့အဆံမ်ား၊ အခ်ဥ္သီးမ်ား၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးတို႔ပါတယ္။ အသားေတြကသာ (အလာဂ်ီ) ရေစတာ မဟုတ္ဘူး။

မတည့္တာတခုခု ကိုယ္ခႏၶာထဲ ၀င္လာရင္ လူကေန သူ႔ကိုတန္ျပန္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ (အင္တီေဘာ္ဒီ)ဆိုတဲ့ ေဆးပညာလို ေျပာရရင္ IgE တနည္းေျပာရရင္ အတြင္းအား ဆိုတာ အလိုလိုထြက္လာတယ္။ သူတို႔တေတြ ရန္ျဖစ္-စစ္ခင္းၾကတာကို (အလာဂ်ီ)လို႔ ေခၚလိုက္တာပါဘဲ။ ႏွာရည္ေတြထြက္၊ ယားယံ၊ မ်က္လံုးေတြနီရဲ၊ အေရျပား အဖုအပိန္႔ထြက္၊ ၀မ္းပ်က္ စတာေတြ ျဖစ္လာမယ္။

စစ္ကိုင္းေဆးရံုၾကီးမွာ တာ၀န္က်တံုးက အျပာ၀တ္ဆရာမတဦးရဲ႕ခင္ပြန္း ဆံပင္ဆိုးေဆးတခုသံုးမိတာ ေဆးရံုေတာင္ တက္ကုရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဆံပင္ဆိုးေဆးမွန္သမွ်ကို မသံုးခင္စမ္းရတယ္။ လက္ဖ်ံေပၚမွာ ဆိုးေဆးကို တို႔ထားျပီး ၅ မိနစ္ ၁၀မိနစ္ စသည္ ေစာင့္ၾကည့္ရတယ္။ နီရဲ၊ ယားယံလာတာမျဖစ္မွ ဆံပင္ကုိ ဆိုးရမယ္။

အနာသိ ေဆးရွိလို႔ ဆိုေပမဲ့ အနာထပ္မျဖစ္ေအာင္ ဘာကိုမတည့္တာလည္းဆိုတာ သိဘို႔ လိုလာတယ္။ အမ်ားစုေသာ လူနာမ်ားက ကိုယ္က ဘာကိုမတည့္တာလဲဆိုတာ မသိၾကဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္တဲ့လူေတြ ထပ္ျဖစ္ေနရတာေပါ့။ မတည့္ဘူးထင္တာကို ေသျခာေအာင္၊ အတိအက် သိေအာင္လုပ္တဲ့နည္းကေတာ့ ေသြးစမ္းနည္းနဲ႔ အေရျပားစမ္းနည္း ဆိုျပီးရွိပါတယ္။ ကရိကထ အေတာ္မ်ားပါတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳးလုပ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းမရွိရင္ ကုိယ့္အားကိုယ္ကိုးရပါလိမ့္မယ္။ ငါ ဘာနဲ႔ တကယ္မတည့္တာလဲဆိုတာ စနစ္တက် ဆန္းစစ္-ေရြးထုတ္-ေရွာင္က်ဥ္ပါေလ။ မဲမဲျမင္တိုင္းေတာ့ သရဲမမွတ္ပါနဲ႔။ လူသံုးပံုတပံုေလာက္က အစား တမ်ိဳးမ်ိဳး ေရွာင္ေနၾကတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ေပမဲ့ တကယ္မတည့္တာကေတာ့ ၃ ရာႏုန္း ေလာက္သာရွိတယ္လို႔ သုေတသန လုပ္ေတာ့ ေတြ႔ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းခ်င္း ေနာက္တာရွိတယ္ မဟုတ္လား၊ နင္အရင္စားၾကည့္၊ နင္ဘာမွမျဖစ္မွ ဒို႔စားမယ္။ ဒါ႕႕႕ အေတာ္ပညာရွိတဲ့နည္းဗ်။

ဗမာလူမ်ိဳးေတြက ခန္႔မွန္းတာကို လြယ္လြယ္ၾကီး လုပ္တတ္တယ္။ ေဘးက လူေတြကလည္း ေစတနာေတာ့ ေစတနာေပါ့၊ ဟိုဟာက မတည့္ဘူးေအ့။ ဒီဟာကို မစားနဲ႔ကြ။ ဒီလိုနဲ႔ ေရွာင္လိုက္ရတာမ်ား စားစရာကို မရွိေတာ့ဘူး။ အသားေၾကာင့္ ထင္လို႔ (ဗက္ဂ်ီ) လုပ္လိုက္ရတဲ့အျဖစ္က ဒါ့ေၾကာင့္ေပါ့။

အမွန္က မတည့္တာက တမ်ိဳးထည္း ျဖစ္ေလ့ရွိတာပါ။ တမ်ိဳးမွာေတာင္ တိတိက်က် ေျပာရရင္ တမ်ိဳးထဲကမွ တမ်ိဳးက မတည့္တာမ်ိဳး။ ေခါင္းရွဳတ္မသြားနဲ႔၊ ဒီလိုပါ။ ဟင္းတခြက္ခ်က္ရင္ အမယ္မ်ိဳးစံု ထည့္ခ်က္ရတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီထဲက နံနံပင္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ၾကက္သြန္နီျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ကိုယ္နဲ႔မသင့္တာက တခုခုထဲျဖစ္မွာပါ။

ဟင္းခ်က္သလိုဘဲ၊ အသံုးအေဆာင္ေတြမွာလည္း အဲလိုဘဲ။ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္တခုမွာ အမယ္စံုထည့္လုပ္တာကိုး။ ေမႊးေအာင္လုပ္တဲ့ ဓါတုပစၥည္းေလး တခုေၾကာင့္ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္နဲ႔ မတည့္တာျဖစ္ေစတယ္။ (ေကာ့စ္မက္တစ္) လို႔ေခၚတဲ့ အလွသံုး ပစၥည္းေတြ၊ ေန႔စဥ္သံုး ပစၥည္းေတြထဲက တမယ္မယ္ကေန ကိုယ္နဲ႔မသင့္တာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတဦးရဲ႕ ဇနီးဆိုရင္ ဆပ္ျပာမွန္သမွ် မတည့္တဲ့ဘ၀ ေရာက္ေနရရွာတယ္။ သူတို႔ အေမရိကားေရာက္ေတာ့လည္း ဒီအတိုင္းဘဲတဲ့။

ေရွာင္ရန္ မသိေသးရင္ ေဆာင္ရန္ကေတာ့ (အင္တီဟစ္စတမင္း) ေဆးမ်ားပါဘဲ။ (အလာဂ်ီ) ကုစရာ (ဘာမီတြန္)လို ေဆးေတြကို လူတိုင္းေလာက္ သိေနၾကျပီ။ ဒီေဆးမ်ိဳးေတြဟာ ေကာင္တာေပၚတင္ျပီး၊ ဆရာ၀န္ေဆးလက္မွတ္ မလိုဘဲ၊ အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူႏိုင္တဲ့ ေဆးအမ်ိဳးေတြထဲမွာ ပါတယ္ေလ။ ေဆးျပားသာမက အေရးေပၚလိုရင္ ထိုးဘို႔ ထိုးေဆး၊။ လိမ္းေဆး၊ ရွဴေဆးနဲ႔ မ်က္စဥ္းေတာင္ရွိပါတယ္။

(အင္တီ-ဟစ္တမင္း)ေတြဟာ အိပ္ခ်င္၊ ေခါင္းကိုက္၊ မ်က္စိျမင္ေ၀၀ါး၊ ၀မ္းခ်ဳပ္၊ အာေျခာက္၊ ေခါင္းမူး၊ ဆီးသြားရခက္၊ ေခါင္းမၾကည္မလင္ျဖစ္တတ္တဲ့ ေဘးထြက္ မေကာင္းက်ိဳးေတြရွိပါတယ္။ ခုေခတ္မွာေတာ့ အိပ္ခ်င္ေစျခင္းမရွိတဲ့ (အင္တီ-ဟစ္တမင္း) ဒုတိယ၊ တတိယမ်ိဳးဆက္ ဆိုတာေတြ ေပၚလာပါျပီ။

တကယ္လို႔ ထပ္သိခ်င္ရင္ ဆက္ဖတ္ပါ။ ေဆးညႊန္းစာေတြကို ေသေသျခာျခာဖတ္လို႔ Alimemazine (trimeprazine), Chlorphenamine (chlorpheniramine), Clemastine, Cyproheptadine, Hydroxyzine, Promethazine ဆိုဒါေတြ ျဖစ္ေနရင္ သိပ္အေကာင္းၾကီး မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီေဆးေတြက အိပ္ခ်င္ေစပါတယ္။ အလုပ္လဲ လုပ္စရာမရွိေအာင္ ကံေကာင္းသူမ်ားဆိုရင္ေတာ့ ကိစၥမရွိဘူးေပါ့ေလ။

Acrivastine (Semprex, Benadryl), Cetirizine (Zirtec, Zyrtec), Desloratadine (Neoclarityn), (Telfast 120, Telfast 180, Allegra), Loratadine (Clarityn, Clarityne, Boots Antihistamine Tablets, Claritin), Mizolastine (Mizollen, Mistamine) ဆိုတာေတြကေတာ့ အိပ္ခ်င္ေစျခင္းမရွိတဲ့ (အင္တီ-ဟစ္တမင္း) ဒုတိယမ်ိဳးဆက္မို႔ ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ညႊန္းလိုက္ပါတယ္။

(အလာဂ်ီ)ရတတ္သူမ်ား လက္ကိုင္အိပ္ထဲမွာ Zyrtec (Cetirizine hydrochloride) ကို ေဆာင္ထားပါ။ စားေဆး၊ ေသာက္ေဆး။ သူက 5 mg and 10 mg ဆိုျပီးလာတယ္။ အသက္ ၆ ႏွစ္အထက္ဆိုရင္ တေန႔ တျပား။ အစာနဲ႔နီးမွ ေ၀းမွဆိုတာ မရွိဘူး။ ေရာဂါျပင္းရင္ေတာ့ ပိုေသာက္ရမယ္ေပါ့။ တေန႔ကို ႏွစ္ခါခြဲေသာက္လဲရတယ္။ အသက္ငယ္ရင္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္အလိုက္ ေလွ်ာ့ေသာက္ရမယ္။ တ၀က္၊ ေလးပံုတပံု။

ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳ၊ ေပါပါလြယ္လြယ္ ၀ယ္ရတဲ့ ဗမာျပည္မွာ Burmeton နဲ႔ ကုလားျပည္မွာ Avil တို႔ဟာ Pheniramine maleate ေဆးပဌမမ်ိဳးဆက္ေတြပါ။ သံုးႏိုင္ပါတယ္။ ေျပာခဲ့သလို အိပ္ခ်င္လိမ့္မယ္။ စိုးရိမ္တတ္ရင္ ထိုးေဆးနဲ႔ ေဆးထိုးအပ္ပါ ေဆာင္ထားပါ။ ပုလိပ္နဲ႔ေတြ႔ရင္ေတာ့ ေသေသျခာျခာ ရွင္းျပေပါ့။

ပုရြက္ဆိတ္ကိုက္ရင္၊ ျခင္ကိုက္ရင္ လိမ္းဘို႔ ပရုပ္ဆီအနီ အသံုးက်ပါတယ္။ (အင္တီ-ဟစ္တမင္း) ပါတဲ့လိမ္းေဆးလည္း သံုးႏိုင္သလို၊ Xylocaine (Lidocaine) 2% ထံုေဆးပါတဲ့လိမ္းေဆး၊ Calamine Lotion တို႔က ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ယူပစ္သလို၊ အနာ-အယား သက္သာသြားမယ္။ အဲ ေဆးပ်ယ္သြားေတာ့ ျပန္သံုးေပါ့။

ငယ္တံုးက မတည့္ေပမဲ့ ၾကီးလာေတာ့ ေရွာင္စရာ မလိုေတာ့တာလည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ လူၾကီးမ်ား ဒီေနရာမွာ ကံေကာင္း တယ္ေပါ့။ စက္ရံုေတြ ေပါတဲ့ေနရာ၊ လူေတြရွဳတ္တဲ့ ျမိဳ႔ၾကီးေတြမွာ ပိုျဖစ္တတ္တယ္။ ေတာသူေတာင္သားေတြက ဒီေနရာမွာ သာသြားျပီ။ ေယာက္်ားေလးမ်ားက မိန္းကေလးေတြထက္ အျဖစ္မ်ားသတဲ့။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဂုဏ္ယူၾကပါေလ။ (အလာဂ်ီ)ဆိုတာ မိဘမ်ိဳးရိုး လိုက္တတ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေမ-အေဖကိုလည္း ေရြးျပီးမွ အမ်ိဳးေတာ္ၾကပါေလ။

Dr. တင့္ေဆြ

Read More...

Sunday, September 13, 2009

Poverty and premature death still firmly linked

၂၀ရာစုအတြင္း ေဆးပညာ၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စသည္တို႔ တိုးတက္ ေျပာင္းလဲလာေသာ္လည္း ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ႏွင့္ အေသေစာၾကရျခင္းတို႔၏ ဆက္စပ္မႈမွာ မေျပာင္းလဲေၾကာင္း အဂၤလန္တြင္ ၁၉၉၀ မွ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မ်ား အတြင္း ၆၃၄ ခရိုင္အား ေလ့လာရာမွ သိရွိလာရသည္။

ေသဆံုးမႈႏွဳန္းကမူ သိသိသာသာ ေလ်ာ့က်ခဲ့သည္။ ဥပမာ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားက ၅ ႏွစ္ေအာက္ေသႏွဳန္း ၃၃% ရွိခဲ့ရာမွ ၁၃% သို႔ေလ်ာ့လာသည္။ လူ႔သက္တမ္းလည္း ေယာက္်ားမ်ားတြင္ ၄၆ ႏွစ္မွ ၇၇ ႏွစ္၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားတြင္ ၅၀ ႏွစ္မွ ၈၁ ႏွစ္သို႔ တိုးတက္လာသည္။

ယခင္က ေသဆံုးရသည္မွာ ကူးစက္ေရာဂါမ်ား၊ အဆုပ္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေရာဂါမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ခဲ့ျပီး ယခုမူ ကင္ဆာ၊ ႏွလံုးေရာဂါတို႔က လူေတြကို ပို၍ေသေစလာသည္။

ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၏ အဓိပၸါယ္အား ဖြင့္ဆိုရာတြင္ ယခင္က လူတဦး၏ အသက္ရွင္ရပ္တည္ေရးအတြက္ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ား မျပည့္စံုျခင္းဟု ယူဆခဲ့ရာမွ ယခုမူ လူတဦး၏၀င္ေငြႏွင့္ အျခားလူတို႔၏၀င္ေငြ ျခားနာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆလာၾကသည္။

သို႔ရာတြင္ ယင္း ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ရွိေစကာမူ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ႏွင့္ ေစာေစာေသဆံုးၾကရျခင္းတို႔၏ ဆက္စပ္မႈမွာ မေျပာင္းလဲပါ။

Poverty and premature death still firmly linked

Read More...

Saturday, September 12, 2009

၀ယ္လိုအား


ဒီစာမူေလးကုိ ေရးထားခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ အခုမွ စာမူ အေဟာင္းေတြကို ျပန္ရွာရင္း ျပန္ေတြ႔တာပါ။
အိတ္ခ်္အိုင္ဗြီ၊ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ တားဆီးကာကြယ္ေရး ရႈေထာင့္ ဘက္က ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လဲ သက္ဆိုင္မယ္လို႔ ယူဆမိလို႔ ဒီမွာ တင္လိုက္တာပါ။
မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ တစ္ခုခုမွာ ပံုႏွိပ္ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးသလား၊ မေဖာ္ျပခဲ့ဖူးဘူးလား ဆိုတာကိုေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။




" ႐ွားပါး တိရိစၦာန္ေတြကို ကာကြယ္ ေစာင္႕ေ႐ွာက္ေပးၾကဖို႕အတြက္ ကမၻာေက်ာ္မင္းသား မင္းသမီးေတြက သူတို႕ရဲ႕ ပရိတ္သတ္ေတြကို ႐ွားပါး တိရိစၦာန္ေတြကေန ရ႐ွိတဲ႕ ပစၥည္း အသံုးအေဆာင္ေတြကို မဝယ္ၾကဖို႕ တားျမစ္တဲ႕ ေၾကာ္ျငာကို ၾကည္႕ဖူးပါတယ္။ သူတို႕က ေျပာတယ္။
'ဝယ္ယူမႈေတြ ရပ္ဆိုင္း သြားမယ္ဆိုရင္ သတ္ျဖတ္တာလည္း ရပ္ဆိုင္းသြားႏိုင္ပါတယ္'တဲ႕။

*** **** *** *** *** *** *** *** *** **** *** *** *** *** *** ***

သူက ကာရာအိုေက စားေသာက္ဆိုင္ေတြ၊ ကာရာအိုေက သီခ်င္းဆိုခန္းေတြနဲ႕ အႏွိပ္ခန္းေတြကို အျမဲတမ္း သြားေနတတ္သူ တစ္ဦးပါ။ အဲဒီမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ႕ ေကာင္မေလးေတြက အဲဒီဘဝကေန မတက္ေတာ႕တဲ႕သူေတြ၊ အဲဒီကေန ပ်က္စီးသြားတဲ႕သူေတြကို ေတြ႕ေတာ့ သူ စိတ္မေကာင္း။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို သြားရင္းနဲ႕ အဲဒီမွာ လုပ္စားေနၾကတဲ့ ေကာင္မေလးေတြနဲ႕ ခင္မင္လာတဲ႕အခါ သူတို႕ကို ဘဝအတြက္ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းေတြ ၾကိဳးစားဖို႔ တိုက္တြန္းမိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ေကာင္မေလးအမ်ားစုက သူ႔ကို မုန္႔ဖိုးသာ ပိုေတာင္းၾကပါတယ္။ တျခားအလုပ္လုပ္စားဖို႕ အရင္းအႏွီးတို႔၊ ပညာထပ္သင္ဖို႔ စရိတ္တို႔ကို မလိုခ်င္ၾကပါဘူးတဲ့။ အလြန္နည္းတဲ႕ အေရအတြက္ကေလးကေတာ့ ပညာထပ္သင္ဖို႕ လိုလားၾကပါတယ္။ အဲဒီလူေတြကို လိုအပ္တဲ႕ ပညာေတြ ထပ္သင္ဖို႕ သူ ေထာက္ပံ့ ကူညီခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီထဲက လက္ခ်ိဳးေရတြက္လို႕ လက္တစ္ဖက္ေတာင္ မျပည္႕တဲ႕သူေတြကဘဲ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲျပီး ပိုေကာင္းရာ ဘဝကို ေရာက္ ႐ွိသြားၾကပါတယ္။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ႕ သင္တန္းေတြ တက္အျပီးမွာ ဒီေနရာေတြမွာပဲ ျပန္ေတြ႔ေနရပါတယ္။ သူ ဒိီလို လူေတြကို ေတြ႕ရေတာ့ အလြန္စိတ္ပ်က္လွပါတယ္။ ဘာလို႔မ်ား ကူညီ ဆယ္တင္လို႔ မရႏိုင္ ရတာပါလိမ့္။ ဒီမိန္းကေလးေတြကို သူ နားမလည္ႏိုင္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ အဲဒီေနရာေတြကို အျမဲ မျပတ္သြားျမဲ။ အႏွိပ္ခံျမဲ။ မုန္႕ဖိုးေပးျမဲ။ ပန္းကံုးစြပ္ျမဲေလ။"

Read More...

Friday, September 11, 2009

National Sucide Prevention Week of the US

ယခုႏွစ္ရဲ႕ စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္ကေန ၁၂ အထိကို တစ္ႏုိင္ငံလံုး ဆိုင္ရာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္မႈကို ကာကြယ္ေရး သီတင္းပတ္ အျဖစ္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။
စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈ အေနအထားေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ အကူအညီလိုတဲ့ သူေတြ ပံုမွန္ထက္ ပိုမ်ားေနလို႔ ဖုန္းကေန တစ္ဆင့္ အကူအညီေပးေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ national sucide prevention lifeline 1-800-273-TALK (8255)က မနည္းကို ႀကိဳးစားၿပီး လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေနရပါတယ္တဲ့။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဆံုး စီရင္ခ်င္တဲ့ လကၡဏာေတြက ဘာေတြလဲလို႔ သိခ်င္ရင္ ဒီမွာ နဲ႔ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္လို႔ ရပါတယ္။
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံရဲ႕ national sucide prevention lifeline အေၾကာင္းကို ပိုသိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္လို႔ ရပါတယ္။
တစ္ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္မႈ ကာကြယ္ေရးေန႔ကလဲ စက္တင္ဘာလ ၁၀ရက္ေန႔လို႔ သိရပါတယ္။
အဲဒီ အေၾကာင္းကို သိခ်င္ရင္ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္လုိ႔ ရပါတယ္။

Read More...

Wednesday, September 9, 2009

Blood facts in general


ေသြးကို အစားထိုးလို႕ရတဲ့အရာ မေပၚေသးပါဘူး။

ေသြးဟာ လူ႕ကိုယ္ခႏၶာအေလးခ်ိန္ရဲ႕ ခုနစ္ရာခိုင္ႏွဳန္းနီးပါး ရိွပါတယ္။

ေသြးဟာ ေအာက္ဆီဂ်င္နဲ႕ အာဟာရဓါတ္ေတြကို သယ္ေဆာင္ေပးပါတယ္။

ေသြးဟာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္နဲ႕ အညစ္အေၾကးဓါတ္မ်ားကို စြန္႕ထုတ္ဖ်က္ဆီးေစဖို႕အတြက္ အဆုတ္၊ ေက်ာက္ကပ္နဲ႕ အသည္းေတြဆီကို သယ္ေဆာင္ေပးသြားျပန္တယ္။



ေသြးဟာ ေရာဂါေတြကို တိုက္ထုတ္ေပးၿပီး ဒဏ္ရာေတြ အနာေတြ က်က္ေစဖို႕ ကူညီေပးေသးတယ္။

ေအ၊ဘီ၊ ေအဘီ၊ အို ဆိုၿပီးေတာ့ အဓိက ေသြးအမ်ိဳးအစားအုပ္စုႀကီး ေလးခုရိွပါတယ္။

ေသြးအမ်ိဳးအစားတုိင္းမွာ ေမ်ာက္ေသြးလို႕ေခၚတဲ့ RH အေပါင္း အႏုတ္ ဆုိတာလည္း ရိွျပန္ေသးတယ္။

ေသြးထဲမွာ ေသြးနီဥ၊ ေသြးျဖဴဥ၊ ေသြးဥမႊားနဲ႕ ေသြးရည္ၾကည္ဆိုၿပီး အဓိက ၄ မ်ိဳး ေပါင္းစပ္ပါ၀င္ေနတယ္။

ေသြးျဖဴဥဟာ ေသြးဆဲလ္ထဲမွာ အႀကီးဆံုးပါပဲ။ ေရာဂါပိုးမႊားေတြကို တိုက္ထုတ္ဖို႕ တာ၀န္ယူေပးထားပါတယ္။ ေသြးျဖဴဥေတြရဲ႕ သက္တမ္းဟာ တုိလြန္းလွပါတယ္။ ရက္အနည္းငယ္ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲ သက္တမ္းရိွပါတယ္။ ေသြးစက္ေလးတစ္စက္မွာ ေသြးျဖဴဥဆဲလ္ေပါင္း ခုနစ္ေထာင္ကေန ႏွစ္ေသာင္းခြဲအထိ ရိွတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ထဲကို ၀င္လာတဲ့ ေရာဂါပိုးက ျပန္လည္ခုခံတယ္ဆိုရင္ ေသြးျဖဴဥဆဲလ္ အေရအတြက္ ဒီထက္မက မ်ားျပားလာတတ္ပါတယ္။

ေသြးနီဥဟာ ေသြးပမာဏရဲ႕ ၄၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းနီးပါး ရိွပါတယ္။ ေအာက္ဆီဂ်င္နဲ႕ အာဟာရဓါတ္ေတြကို အဓိက သယ္ေဆာင္ေပးပါတယ္။ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ဓါတ္ေတြကို အဆုတ္ကို ျပန္လည္ သယ္ယူေပးျပန္တယ္။

ေသြးဥမႊားက အေသးငယ္ဆံုး ေသြးဆဲလ္ေလးေတြပါ။ ေသြးပမာဏရဲ႕ ၅ ရာခိုင္ႏွဳန္းက ၇ ရာခိုင္ႏွဳန္းအထိဟာ ေသြးဥမႊားေလးေတြပါ။ ေသြးဥမႊားေတြက ဒဏ္ရာ အနာတရျဖစ္တဲ့အခါမွာ ေသြးခဲေစၿပီး ေသြးယိုထြက္ျခင္းကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးပါတယ္။

ေသြးရည္ၾကည္က ေစးကပ္ကပ္ရိွလွတဲ့ အ၀ါေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ အရည္ေလးပါ။ ေသြးပမာဏ စုစုေပါင္းရဲ႕ ၅၅ ရာခိုင္ႏွဳန္းဟာ ေသြးရည္ၾကည္ေတြပါ။ ေသြးရည္ၾကည္ထဲမွာ ေရဓါတ္၊ ဆားဓါတ္နဲ႕ ပရုိတင္းဓါတ္ေတြ ေပါင္းစပ္ ပါ၀င္ေနပါတယ္။ ေသြးရည္ၾကည္ရဲ႕ ၉၅ ရာခိုင္ႏွဳန္းက ေရေတြပါ။ က်န္တဲ့ ၅ ရာခိုင္ႏွဳန္းက ဟိုမုန္းဓါတ္ေတြ၊ ဆားဓါတ္နဲ႕ ပရိုတင္းဓါတ္ေတြေပါ့။

ေသြးနီဥဟာ လူ႕ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ရက္ေပါင္း ၁၂၀ အထိ သက္တမ္းရိွပါတယ္။

ေသြးနီဥကို သာမာန္အေျခအေနမွာ ၄၂ ရက္တိတိ သိုေလွာင္ထားလို႕ရပါတယ္။

ေအးခဲထားတဲ့ ေသြးနီဥေတြဆိုရင္ ၁၀ ႏွစ္နဲ႕ အထက္ သိမ္းထားလို႕ရပါတယ္။

ေသြးဥမႊားကေတာ့ ၅ ရက္အတြင္း အသံုးျပဳရပါတယ္။

ေသြးဥမႊားကို ေသြးကင္ဆာနဲ႕ တျခားကင္ဆာေရာဂါေတြရဲ႕ ေသြးသြင္းကုသမွဳမွာ အသံုးျပဳပါတယ္။

ေသြးရည္ၾကည္ဟာ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ကို ထိန္းတဲ့ေနရာမွာ ကူညီေပးပါတယ္။ ေသြးဆဲလ္ေတြ၊ ဟိုမုန္းဓါတ္ေတြ၊ အင္ဇိုင္းေတြကိုလည္း သယ္ေဆာင္ေပးပါတယ္။ ေသြးခဲေစဖို႕အတြက္နဲ႕ ကိုယ္ခံအားစနစ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပရုိတင္းဓါတ္ကိုလည္း သယ္ေဆာင္ေပးပါတယ္။

ေအးခဲထားတဲ့ ေသြးရည္ၾကည္ဟာ ၁ ႏွစ္တိတိ ထားလို႕ရပါတယ္။

လူရဲ႕ေသြးထဲမွာ ပါ၀င္တဲ့ ေသြးနီဥ၊ ေသြးျဖဴဥ၊ ေသြးဥမႊားနဲ႕ ေသြးရည္ၾကည္ေတြကို ရိုးတြင္းျခင္ဆီကေန သဘာ၀အေလွ်ာက္ ထုတ္လုပ္ေပးတာပါ။

Read More...

Monday, September 7, 2009

(စီ) ပိုး၊ Hepatitis C


စကားထာဖြက္မယ္။ ေအမဟုတ္ ဘီမဟုတ္ဆိုတာ ဘာလဲ။

အသဲေရာင္အသား၀ါေရာဂါဟာ ရာဇ၀င္နဲ႔ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ရာစုႏွစ္တ၀က္ေလာက္က တမ်ိဳးထဲဆိုရေလာက္ေအာင္ လူသိလဲ နည္း၊ ဆိုး၀ါးတာလဲ မဟုတ္ပါ။ မၾကာခင္ ေနာက္တမ်ိဳးေပၚလာတယ္။ ေနာက္ေပၚက အေတာ္ ဆိုးတယ္။ နာမည္တပ္ေတာ့ အလြယ္ဆံုး ေရြးလိုက္တယ္။ အၾကီးေကာင္က ေအ၊ ေနာက္ေပါက္ကို ဘီ။ မၾကာပါဘူး၊ လူဦးေရ တိုးလာေတာ့ တတိယ အေကာင္ကို ေအမဟုတ္ ဘီမဟုတ္လုပ္လိုက္ၾကေရာ။ ခုဆို ေမြးခ်င္း ၆ ေယာက္ေတာင္ ရွိေနျပီ။ ေအ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ၊ အီး၊ နဲ႔ ဂ်ီ။ တကယ္လို႔ ၂၆ ထက္ေက်ာ္ရင္ ကားနံပါတ္ေပးရသလို လုပ္မွာေပါ့။

လူတကုိယ္မွာ အသဲတခုသာရွိျပီး၊ သူ႔ကို စက္ရံုတခုလို႔ တင္စားၾကတယ္။ စားသမွ်၊ ေသာက္သမွ်၊ ကိုယ္ကေန ထုတ္သမွ်ထဲက အဆိပ္အေတာက္ မွန္သမွ်ကို ေျခဖ်က္ သန္႔စင္ေပးတယ္။ (ပရိုတင္း) နဲ႔ အခ်ိဳဳ(သၾကား)ေတြကိုလဲ အသဲကပဲ ခႏၶာကိုယ္ကေန အသံုးျပဳႏိုင္ေအာင္ ျပဳျပင္ေပးတယ္။ ဒါတင္မက ဗီတာမင္၊ ေဟာ္မုန္း၊ (ကိုလက္စတီေရာ)၊ နဲ႔ ဓါတ္ဆားေတြကိုလဲ လိုတဲ့အခါ ထုတ္ေပးဘို႔ ဂိုေထာင္လုပ္ေပးေသးတယ္။ စက္ရံုေရာ (၀ဲယားေဟာက္စ္)ပါ ျဖစ္ေရာ။

အသဲေရာင္ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြထဲမွာ ဗိုင္းရပ္စ္ အျပင္ ေဆးတခ်ိဳ႕၊ ေရာဂါတခ်ိဳ႕၊ အဆိတ္အေတာက္ နဲ႔ ဗက္တီးရီးယား ေတြလဲပါတယ္။ ဗိုင္းရပ္စ္ အသဲေရာင္ေရာဂါကို ပိုးနာမယ္ေတြအတိုင္း A, B, C, D, E, G ဆိုျပီး၊ ၆ မ်ိဳး ခြဲထားတယ္။ (ေအ) နဲ႔ (အီး)တို႔က ပါးစပ္ကေန၀င္၊ စအိုကေနထြက္တဲ့လမ္းေၾကာင္းကေန ကူးစက္တာ။ သိပ္မခံရပါဘူး။ ကုရတာကလည္း အနားယူ၊ ေရနဲ႔အရည္ မ်ားမ်ားအေသာက္ခိုင္းယံုပါ။ (အီး)က ကုလားဗ်။ နယူးေဒလီမွာ စေတြ႔ခဲ့တာ။ (ဘီ) အေၾကာင္းကိုေတာ့ ဆိုးလို႔ သီးျခားေရးထားပါတယ္။ ေနာက္မွေပါက္တဲ့ေရႊၾကာပင္ (ဂ်ီ)ကေတာ့ လူမသိ-သူမသိ ရွိပါေသးတယ္။ (အက္ဖ္)ဆိုတာကို လူရာမသြင္းဘူး။

(စီ)က အဆိုးဆံုး။ (ဘီ)လိုဘဲ ဆိုးတာခ်င္းအတူတူ ကာကြယ္ေဆး မေပၚေသးဘူး။ (စီ)ပိုးက ဒုတိယကမၻာစစ္ ေလာက္ကတည္းက ရွိခဲ့ေပမဲ့ နာမယ္ေပး ကင္ပြန္းတပ္ခံရတာက အသက္ ၅၀ ရွိလို႔ ၁၉၈၉ ၾကမွပါ။ အရင္ကေတာ့ သူ႔ကို ေအမဟုတ္-ဘီမဟုတ္လို႔ ေခၚခဲ့တဲ့အေကာင္ေပါ့။

Hepatitis C virus (HCV) ဗိုင္းရပ္စ္ စီ ပိုး၀င္ရင္ သာမန္ကာရွန္ကာ ၁ ပါတ္ ၂ပါတ္ေလာက္သာ ခံစားရတာမ်ိဳးနဲ႔ အသက္ကိုပါ ရန္ရွာတဲ့အဆင့္မ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဆိုးႏွစ္ေကာင္ျဖစ္တဲ့ ဘီ နဲ႔ စီ မတူတာက ဘီပိုးဟာ အထဲ၀င္ျပီး၊ ကင္းစင္သြားႏိုင္ေပမဲ့ စီပိုးကေတာ့ အျမဲ ရွိေနတတ္တယ္။ ဘီပိုးက လိင္ကေနတဆင့္ ကူးစက္တာ မ်ားျပီး၊ စီပိုးကေတာ့ ေသြးကတဆင့္ ကူးတာက အဓိက ျဖစ္တယ္။

(စီ) ျဖစ္ရင္ ေရာဂါလကၡဏာမရွိဘဲ ေနတတ္လို႔၊ အေတာ္မ်ားမ်ားက ေဆးစစ္တဲ့အခါ အမွတ္မထင္ ပိုးရွိေနတာကို ေတြ႕ၾကရတယ္။ တေယာက္ေယာက္မွာ (စီ)ပိုး ေတြ႔တယ္လို႔ဆိုရင္ သူဟာ ကမၻာေပၚက လူေပါင္း သန္း ၁၇၀ ထဲက တေယာက္ပါ။ အေၾကာက္မၾကီးေအာင္ ေျပာရရင္ ၁၀၀ မွာ ၈၀-ဂ၅ ေယာက္ေလာက္က နာတာရွည္ မျဖစ္ၾကပါ။ နာတာရွည္ကေန ေနာက္ဆက္တြဲ ဆိုး၀ါးတာေတြျဖစ္တဲ့ ရာႏွဳန္းကလည္း ၅ ဂဏန္းေအာက္မွာပါ။

နာမည္ၾကီးလူဆိုး AIDS ျဖစ္ေစတဲ့ HIV နဲ႔ မတူတာက ပိုးရွိတဲ့မေအကေန ကေလးကို စီမွာက ၅% ေလာက္သာ ကူးေစႏိုင္ပါတယ္။ ဖေအမွာ စီပိုးရွိေနေပမဲ့ သူ႔ကေလးကို (ေသြးမထိမခ်င္း) မကူးဘူး။ လိင္လမ္းကေန ကူးတာကလဲ HIV နဲ႔ B တို႔ေလာက္ မဟုတ္ျပန္ဘူး။ (စီ)ကို တလင္တမယား လိင္ကေနကူးတယ္ဆိုတာ ရွားပါတယ္။

ေသြး(မစစ္ဘဲ)သြင္းတာ၊ ေသြး-ေသြးခ်င္းထိတာ၊ ေဆးထိုးအပ္ သီးျခားမသံုးတာ၊ နားကပ္ လဲ၀တ္တာ၊ မုတ္ဆိပ္ရိတ္ဒါး၊ သြားတိုက္တံ၊ လက္သဲညွပ္ တြဲသံုးတာ၊ (တက္တူး)ထိုးတာ၊ ဟိုေနရာ ဒီေနရာ ကြင္းတပ္တာေတြကေန ကူးရတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ပိုးရွိေနသူ ခ်က္ျပဳတ္တာ စားမိလို႔ မကူးပါ။ လက္တြဲေလ်ာက္တာ၊ ႏွာေျခ၊ ေခ်ာင္းဆိုး၊ တစ္အိမ္တည္း အတူေနတာနဲ႔လဲ မကူးဘူး။ ေခြ်း၊ သြားရည္၊ မ်က္ရည္ေတြကေန မကူးပါ။ ပိုးရွိတဲ့မေအက ႏို႔တိုက္တာနဲ႔ မကူးပါ။ ရာသီေသြးကေတာ့ ကူးႏိုင္တယ္။

(စီ)ပိုး အ၀င္ခံရရင္ အစေတာ့ တုပ္ေကြးလိုပါဘဲ။ မစားခ်င္မေသာက္ခ်င္၊ အားယုတ္၊ ပ်ိဳ႕ခ်င္သလိုေန၊ အဆစ္ေတြ အသားေတြနာ၊ သတိထားရင္ အသဲရွိရာ ဗိုက္ညာဘက္အထက္နားမွာ နာမယ္။ ကိုယ္ပူတာလဲရွိႏိုင္တယ္။ ၾကာလာရင္ ၀ါလာမယ္။ အမ်ားသိၾကတဲ့ (ဂြ်န္းဒစ္)။ ၾကာတယ္ဆိုတာ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီႏိုင္တယ္။ ေရာဂါလကၡဏာမေပၚေပမဲ့ ပိုးက အသဲကို ဖ်က္ေနျပီ၊ သူမ်ားကိုလဲ ကိုယ့္ေသြးနဲ႔ထိရင္ ကူးႏိုင္ေနျပီ။

အသဲက စျဖစ္ေတာ့ မာလာမယ္၊ ေနာက္ အမာရြတ္လိုျဖစ္လာမယ္။ ၁၇% ကေန ၂၀% ေလာက္က Cirrhosis အသဲေျခာက္တာ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဆိုး၀ါးလြန္းတဲ့ အဆင့္ေရာက္ရင္ အသားေတြ ၀ါမယ္၊ စိတ္က ေတြးရ-ၾကံရတာေတြ ေ၀၀ါးလာမယ္၊ အရည္ေတြမ်ားလာလို႔ ဗိုက္ေဖါင္းလာမယ္၊ အစာလမ္းကေန ေသြးယိုတာျဖစ္မယ္။ ကံဆိုးသူ ၂% ကေတာ့ Hepatocellular Carcinoma ေခၚတဲ့ အသဲကင္ဆာမွာ အျဖစ္အမ်ားဆံုးေရာဂါ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

ေသျခာေအာင္လုပ္ရမွာက ေသြးစစ္ပါ။ ပိုးရွိ-မရွိ၊ ပိုးဘယ္ေလာက္မ်ားလဲ၊ Liver biopsy အသဲရဲ႕ အသားစ ထုတ္ယူ စစ္ေဆးတာက အေသျခာဆံုးပါ။ ေနာက္ Hepatitis C antibody test နဲ႔ PCR test အျပင္ အသဲအေျခအေနကို ဆန္းစစ္ဘို႔ Liver function tests လုပ္ရတယ္။ တိက်ေအာင္ Hepatitis C Genotype test ဆိုတဲ့ ပိုး အမ်ိဳးအစား ခြဲတာလဲ လုပ္ရျပန္ပါေသးတယ္။ (စီ) ရွိေနရင္ HIV ကိုပါ စစ္ပါ။ ႏွစ္ခုလံုး တြဲရွိသူေတြ ရွိတယ္။ HIV က ပိုဆိုးတာက ကိုယ္ရဲ႕ ခုခံအားစနစ္ၾကီးကို ဖ်က္ျပစ္လို႔ပါ။ နဲနဲေကာင္းတာက HIV ကို ကုဘို႔ ေဆးေတြရွိေနျပီ။ နဲနဲလို႔ ေျပာရတာက ေဆးက သက္သာေစဘို႔သာ ျဖစ္ျပီး၊ အေပ်ာက္မရေသးလို႔ပါ။

မကူးေအာင္ ကာကြယ္နည္းအတိုင္း (စီ)ပိုးရွိသူေတြ ဆင္ျခင္ရပါမယ္။ မူးယစ္ေဆးသံုးတာ၊ (တက္တူး)ထိုးတာ၊ ဟိုကြင္း-ဒီကြင္းတပ္တာ၊ ကြန္ဒြန္းမပါ လိင္ဆက္ဆံတာေတြ ေရွာင္ပါ။ အရက္ျဖတ္ပါ။ ေကာင္းေကာင္းနား၊ ေကာင္းေကာင္းစားပါ။ အသီးအရြက္၊ အသီးအႏွံ၊ အေစ့အဆံ ဆိုရင္ တခုလံုးပါတာမ်ိဳး စားပါ။

ပိုးေတြ႔ရင္ ေဆးကုဘို႔လို-မလို ဆရာ၀န္ကဆံုးျဖတ္ပါမယ္။ ေရာဂါက အႏၲရာယ္နည္းေနရင္ ေဆးေပးခ်င္မွ ေပးပါလိမ့္မယ္။ ေဆးက ထိုးေဆးေရာ စားေဆးပါေပးမွာပါ။ တနည္းက ၄၈ ပါတ္ၾကာမွာျဖစ္ျပီး၊ တနည္းက ၂၄ ပါတ္။ လိုရင္ ေနာက္ တေၾကာ့။ ေဆးက ၂ မ်ိဳးသံုးေနပါတယ္။ Interferon ထိုးေဆး နဲ႔ Ribavirin စားေဆး ေတြပါ။ Injection Interferon ကို ၇ ရက္ တပါတ္မွာ ၃ ၾကိမ္ထိုးတယ္။ ေနာက္ေပၚေဆး Pegylated ကေတာ့ ၁ ပါတ္မွာ ၁ ၾကိမ္နဲ႔ရတယ္။ Ribavirin စားေဆးကို ၁ ျပား တေန႔ ၂ ၾကိမ္။ ေဆး ၂ မ်ိဳးတြဲကုတာမို႔ Combination therapy ေခၚၾကတယ္။ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရး ေပါ့ဗ်ာ။ ၆ လ ကေန ၁၂ လၾကာပါမယ္။

ေဆးေတြကေတာ့ ျပင္းေတာ့ တုပ္ေကြးခပ္ဆိုးဆိုး ျဖစ္ေနသလို ခံစားရမယ္။ ေမာပန္း၊ ေခါင္းကိုက္၊ အဆစ္အျမစ္နာ၊ ခ်မ္း၊ အအိပ္ပ်က္၊ ကိုယ္ပူ၊ စာၾကည့္မရ၊ အာရံုစိုက္မရ၊ စိတ္ဓါတ္က်တာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ေနာက္ဆံုးကေတာ့ အသဲ အစားထိုးေပးရတာပါ။ နားလည္ဘို႔က အသဲအစားထိုးေပမဲ့ ပိုးေသေအာင္ ေဆးလိုေနမွာပါ။ စီပိုးရွိသူေတြကို ေအ နဲ႔ ဘီ ကာကြယ္ေဆးေတြ ထိုးခိုင္းပါမယ္။

စီပိုးရွိသူမ်ား အကိုက္အခဲ ေပ်ာက္ေဆး Acetaminophen (Tylenol, Panadol) ကို ေရွာင္ရမယ္။ Ibuprofen က အသဲမေျခာက္ေသးရင္ ေသာက္လို႔ရတယ္။ Aspirin ကေတာ့ အစာအိမ္ျပႆနာမရွိသ၍ ေသာက္ႏိုင္တယ္။ သံဓါတ္စားေဆး Iron supplements မေပးသင့္ဘူး ေျပာၾကတယ္။ အစားထဲပါသေလာက္ သံဓါတ္က ဘာမွမျဖစ္ပါ။

တျခားေဆးကုနည္းေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။ Aromatherapy အနံ႔နဲ႔ေဆးကုနည္း၊ Massage therapy အႏွိပ္ခံနည္း၊ Yoga ေရာဂနည္းေတြပါ။ အပန္းလဲမၾကီး၊ စခန္းလဲနီးရင္ သံုးပါ။ Meditation စိတ္တည္ျငိမ္ေအာင္ ရွဳမွတ္နည္းလဲ ပါတယ္။ စိတ္ရဲ႕စြမ္းအားကို ကြ်န္ေတာ္တို႔လူမ်ိဳးေတြက အသိဆံုးမဟုတ္ပါလား။

Dr. တင့္ေဆြ
၇-၉-၀၉

Read More...

Saturday, September 5, 2009

သနားစိတ္၊ စာနာစိတ္ ႏွင့္ ဆရာ၀န္


ေဆးေလာကမွာ တူသလိုလိုနဲ႔ ကြဲျပားတဲ့ ေ၀ါဟာရ ႏွစ္ခုရွိတယ္။ ကြဲျပားေပမဲ့ တြဲသြားတာႏွစ္ခုလဲျဖစ္တယ္။

လူနာတဦးရဲ႕ ေရာဂါအေျခအေနကို ညွာတာစိတ္နဲ႔ သက္သာေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္တာကို သနားစိတ္ Sympathy လို႔ ေခၚမယ္။ လူနာတဦး ျဖစ္ပ်က္ခံစားေနရတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာျပီး၊ လူနာနဲ႔ မွ်ေ၀ခံစားတာကို စာနာစိတ္ Empathy လို႔ ေခၚပါရေစ။

အဆက္အစပ္ သေဘာအရဆိုရင္ Sympathy က နိမ့္က်ေနသူ၊ ကံအေၾကာင္း မလွသူေတြအေပၚထားတဲ့ စိတ္သေဘာ ျဖစ္ျပီး၊ Empathy ကေတာ့ ေဆြးမ်ိဳး၊ မိတ္သဂၤဟေတြအေပၚ ထားတာမ်ိဳး၊ အသိဥာဏ္ကလာတဲ့ ပရဟိတသေဘာ ျဖစ္တယ္။

ဥပမာ ခင္ဗ်ားမွာ ဒီေရာဂါျဖစ္ရတာ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာလို႔ ေျပာတာ-ကိုယ္အမူအယာျပတာဟာ Empathy စိတ္။ ခင္ဗ်ားမွာ ဒီေရာဂါျဖစ္ေနရတာကို ကြ်န္ေတာ္ ဒီလိုအေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးပါမယ္လို႔ မေျပာရင္ေတာင္မွ တကယ္ လုပ္ေပးတာမ်ိဳးက Sympathy စိတ္။

ႏွစ္မ်ိဳးက တူေပမဲ့ ျခားနာပါတယ္။ Sympathy စိတ္က သူမ်ားေ၀ဒနာကို အသိအမွတ္ျပဳရာေရာက္ျပီး၊ Empathy စိတ္က ထပ္တူထပ္မွ် ခံစားတဲ့သေဘာေဆာင္ပါတယ္။ Empathy စိတ္ဟာ ႏွစ္ဦးသားအၾကား ေျပာမျပၾကေပမဲ့ တိုင္ပင္ဆံုးျဖတ္ လုပ္ေဆာင္ၾကတာမွာ သြားတူေနတာမ်ိဳးပါ။ လူနည္းစုေလးတခုမွာ ရွိတတ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈမ်ိဳးေပါ့။ Sympathy စိတ္က Empathy လို တဖက္သား အနားမွာရွိမွ ျဖစ္တတ္တာ မဟုတ္ပါ။

စိတ္ႏွစ္မ်ိဳးဟာ ဆက္စပ္ေနျပန္တယ္။ လူနာကို ကုသေပးတဲ့နယ္ပယ္မွာ မတူတဲ့ အက်ိဳးေတြ ရေစတယ္။ ဆရာ၀န္က Empathy စိတ္ထားရင္ သူဟာ လူနာရဲ႕ ေ၀ဒနာခံစားေနရတာကို နားလည္ျပီး ေ၀ဒနာရဲ႕ အမ်ိဳးအစားနဲ႔ အရည္အေသြး (ဘာေရာဂါလဲ၊ ဘယ္လိုဆိုးသလဲ) ဆိုတာအေပၚ အာရံုထားပါမယ္။ Sympathy စိတ္နဲ႔ၾကည့္တဲ့ ဆရာ၀န္ကေတာ့ လူနာရဲ႕ ခံစားမႈနဲ႔ အရည္အေသြး (ဘယ္ေလာက္အထိ ခံစားေနရသလဲ) ဆိုတာကို မွ်ေ၀ခံစားတာမ်ိဳး။

(သိျမင္မႈဆိုင္ရာ သေဘာ၀) cognitive nature အရ Empathy စိတ္လြန္ကဲျခင္းသည္ လူနာ-ဆရာဆက္ဆံေရးမွာ အက်ိဳးမ်ားေစတယ္။ Empathy စိတ္ ပိုေလေလ၊ ေရာဂါကိုကုသရာမွာ အက်ိဳးမ်ားေလ ျဖစ္ႏိုင္ျပီး၊ Sympathy ဟာ သက္ေရာက္မႈသေဘာ ရွိတဲ့အတြက္ သနားစိတ္လြန္ကဲျခင္းေၾကာင့္ ဆရာ၀န္ဟာ အလုပ္ကို ဆံုးျဖတ္-ေဆာင္ရြက္ရာမယ္ လိုအပ္ခ်က္တရပ္ျဖစ္တဲ့ ၾကားေနမႈသေဘာ ပ်က္ယြင္းသြားေစႏိုင္တယ္။

တိတိက်က် ေျပာရရင္ Empathy စိတ္ဆိုတာက မ်ဥ္းေျဖာင့္သြားသလို မ်ားေလ၊ တိုးေလျဖစ္တယ္။ Sympathy စိတ္မ်ားတာက (ဂ)ငယ္မ်ဥ္းလို အစပိုင္းမ်ားတာက (အေကာင္းသေဘာ) အတက္ဆီ ဦးတည္ျပီး၊ ေနာက္ ဆက္မ်ားလာတာနဲ႔ ေအာက္ျပန္ ဆင္းသြားတာမ်ိဳး။

သက္ေရာက္မႈႏွင့္ စိတ္လႈတ္ရွားမႈကို အေျခခံေသာ Empathy စိတ္၊ အသိတရားႏွင့္ နားလည္မႈကို အေျခခံေသာ Sympathy စိတ္လို႔ဆိုႏိုင္တယ္။ Empathy စိတ္သည္ (သိျမင္မႈဆိုင္ရာသေဘာ၀)ကို အေျချပဳတဲ့အတြက္ မိမိအရည္အေသြး တိုးတက္လာမႈ၊ အလုပ္အေပၚ အားရေက်နပ္မႈ၊ ေဆးပညာဆိုင္ရာ အက်ိဳးရလဒ္ေကာင္းမြန္မႈ ဆိုသည္မ်ား ရလာေစမယ္။ Sympathy စိတ္ကေတာ့ ေျပာင္းျပန္အက်ိဳး ရေစႏိုင္တယ္။

ေဟာေျပာပြဲတခုမွာ တေယာက္က “ေျပာသြားတဲ့ဘာသာရပ္ကို သူဘယ္ေလာက္ ဂရုတစိုက္ေလ့လာသလဲ empathetic study of the subject ဆိုတာ နားလည္ႏိုင္တယ္။” လို႔ မွတ္ခ်က္ခ်မယ္။ ေနာက္တေယာက္က “ငါေတာ့ သူဘာသာရင္ကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မရွိတဲ့အေပၚ only sympathize သနားေတာင္သနားေသး။”လို႔ ေျပာတာမ်ိဳး။

အေျခအေနတခုမွာ Empathetic ျဖစ္ေပမဲ့ Sympathetic မျဖစ္ဘဲရွိႏိုင္တယ္။ ဥပမာ လူနာဟာ မဆင္မျခင္ေနလို႔ ေရာဂါ ဆိုး၀ါးသြားတာကို ဆရာ၀န္က သူ ဘာ့လို႔ ဒီလိုျဖစ္သြားရတာပါလိမ့္လို႔ ေစာေၾကာ ဆန္းစစ္တာဟာ Empathetic ျဖစ္တာပါ။

မိမိလူနာတေယာက္ ဆံုးပါးသြားတဲ့အခါ ဆရာ၀န္ျဖစ္တဲ့စိတ္မ်ိဳးက Empathetic ျဖစ္တာ။ ဆရာ၀န္ရဲ႕ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း ဆံုးတဲ့အခါမ်ိဳးမွာေတာ့ Empathetic ေရာ၊ Sympathetic ေရာျဖစ္တာ။

Empathetic ျဖစ္ဘို႔ ဆရာ၀န္-လူနာဆက္ဆံေရးက အေရးပါတယ္။ Communications ၾကြမ္းက်င္ပါမွ Empathy ေကာင္းမယ္။ မတူတာ ေနာက္တခုကေတာ့ Sympathy စိတ္ဆိုတာကို ေမြးယူ၊ သင္ေပးလို႔မရပါ။ Empathy စိတ္ကိုေတာ့ သင္ယူ ေလ့က်င့္ေပးလို႔ တိုးပြါးလာႏိုင္ပါတယ္။

Empathy စိတ္နဲ႔ Sympathy စိတ္ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးဟာ ကရုဏာစိတ္ Compassion ရဲ႕အေျခခံေတြျဖစ္ၾကျပီး၊ ေမတၲာ Love ဆိုတာမွာလဲ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး အၾကံဳး၀င္ၾကပါတယ္။

၅-၉-၀၉

PS
စိတ္ပညာရွင္ေတြအဆိုအရ စာနာစိတ္တခုတည္းဟာ (မိုတီေဗးရွင္း) ျဖစ္ဘို႔ မလံုေလာက္ဘူး၊ စိတ္ရဲ႕အတြင္းက လာတဲ့ ဆႏၵပါမွ ျပီးေျမာက္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စိတ္ပညာရွင္ေတြ ျငင္းၾကတာလဲရွိျပန္တယ္။ အစဥ္အလာအယူအဆ Folk concepts အရ တစံုတရာကို လုပ္ေဆာင္တာဟာ ဆႏၵရွိရာကေန ျပီးေျမာက္ေအာင္လုပ္တာက စိတ္ရဲ႕အလုပ္တဲ့။ Maze’s theory အရကေတာ့ ဒီလို ျဖစ္တာ-လုပ္တာက သဘာ၀ဘဲတဲ့။ ဦးေႏွာက္တေနရာမွာ လူေတြဟာ ငတ္တဲ့အခါ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္တာ၊ လိင္စိတ္ျဖစ္တာ စတာေတြနဲ႔ပတ္သက္တာေတြအတြက္ အထိန္းေနရာ ရွိတယ္တဲ့။ (ၾကိဳက္မရွက္၊ ငတ္မရွက္၊ ေၾကာက္မရွက္ ဆိုတာနဲ႔ သြားတူမလားဘဲ။) ဘယ္ဆရာက ဘယ္လိုေျပာေျပာ၊ ဘယ္စာက ဘယ္လိုေရးေရး Cognitive science ထဲက Emotion research ဟာ အႏွစ္ ၂၀ ေတာင္မရွိေသးဘူး။

၇-၉-၀၉

Read More...

Tuesday, September 1, 2009

ေသျခင္းတရားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ျခင္း



Norman သည္ အသက္ ၇၄ ႏွစ္ ရိွျပီး ၾကမ္းတမ္းေသာ ဘ၀ကို ျဖစ္သန္းခဲ့သူျဖစ္သည္။ သူ ဆိပ္ကမ္းတြင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့တုန္းက သူ႕ဘ၀ဟာ အျမဲတမ္း အထီးက်န္ဆန္ခဲ့ျပီး အရက္ဘားေထာင့္ တိတ္ဆိတ္္ေသာေနရာ တစ္ေနရာတြင္ တစ္ကိုယ္တည္း ေဆးလိပ္ခဲလ်က္ ထိုင္ေနေလ့ရိွတတ္သည္။ သူသည္ အိမ္ေထာင္တစ္ခါက်ဖူးျပီး ထိုအိမ္ေထာင္နဲ႕ ကဲြသြားသည္မွာလည္း ၾကာျပီျဖစ္သည္။ သူ႕ထံတြင္ သားသမီးလည္း မရိွဘဲ အမ်ိဳးဆိုလို႕ Adelaide (Australia) တြင္ ေနထိုင္ေသာ Frank ဆိုသည့္ အစ္ကို တစ္ေယာက္သာ ရိွသည္။ တကယ္တမ္း က်ေတာ့ Norman ၏ အေၾကာင္းကို Frank ေျပာျပ၍ သာကၽြန္ေတာ္သိရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ Norman ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ရေသာအခ်ိန္၌ Norman သည္ ဘ၀တစ္ပါးသို႕ ကူးေျပာင္းသြားျပီ ျဖစ္ပါသည္။



အခ်ိန္က ညေန ၇ နာရီခန္႕၊ ရက္စဲြကေတာ့ သိပ္ျပီးမၾကာေသးခင္ ကာလကေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ အေရးေပၚလူနာ႒ာနတြင္ တာ၀န္က်ေနတုန္း အေရးေပၚ ဖုန္းလိုင္းမွ အသည္းအသန္ လူနာတစ္ေယာက္ကို တင္ေဆာင္ထားေသာ လူနာတင္ကားတစ္စီးသည္ ေဆးရုံဆီသို႕ ဦးတည္လာေနေၾကာင္း ဖုန္း၀င္ လာေလသည္။ လူနာ အေၾကာင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကေတာ့ “အသက္ ၇၄ ႏွစ္ရိွေသာ အဆုတ္ကင္ဆာ ေ၀ဒနာသည္ အမ်ိဳးသားလူနာတစ္ဦး သတိလစ္လ်က္ရိွျပီး အသက္ထြက္လုဆဲဆဲ၊ ေနာက္ထပ္ ေလးမိနစ္ ခန္႕ တြင္ ္ေရာက္မည္” ဟူ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဆးအဖဲြ႕မွ လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ျပင္ဆင္ျပီး လူနာအလာကို ေစာင့္ေနခိုက္ ကၽြန္ေတာ္က အနားတြင္ရိွေသာ ေဆးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အား အဆိုပါ လူနာကဲ့သို႕ အသက္ၾကီးျပီး အဆုတ္ကင္ဆာရိွေသာ လူတစ္ေယာက္တြင္ သတိလစ္သြားႏိုင္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး စာေမးလ်က္ရိွပါသည္။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို သူ႕အား ကၽြန္ေတာ္က ေျပာျပပါသည္။ အဆုတ္ထဲတြင္ ေသြးမ်ား ခဲသြားလို႕လား (pulmonary embolus)၊ ဒါမွမဟုတ္ ခုခံအားစနစ္မေကာင္းေသာေၾကာင့္ ေရာဂါပိုးေတြ၀င္ကာ ေသြးဆိပ္သင့္ျခင္းလား(septicemia)၊ ဦးေႏွာက္ထဲကို ကင္ဆာဆဲလ္ေတြ ျပံ႕ႏွံ႕ သြားရာမွ ဦးေႏွာက္အတြင္း ေသြးယိုစီးျခင္းလား၊ အဆုတ္က ေကာင္းစြာ အလုပ္မလုပ္ေတာ့သျဖင့္ ကာဗြန္ဆိုင္ေအာက္ဆိုက္ အဆိပ္သင့္ျခင္းလား(type 2 Respiratory Failure)၊ အစရိွသည့္ လားေပါင္းမ်ားစြာကို ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားေနမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ ကုသေပး၍ ရေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ကုသေပးမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အဆိုပါေဆးေက်ာင္းသားအတြက္မူ ယခု case သည္ သူ႕အား လူ႕အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို မည္ကဲ့သို႕ ကယ္တင္ရမည္ကို သင္ေပးလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ လူနာေသဆံုးျခင္းကို ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ မည္ကဲ့သို႕ စီမံခန္႕ခဲြရမည္ကိုသာ ျဖစ္ပါသည္။ Norman ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ သူ၏ မ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ပိန္ခ်ံဳးခ်ိနဲ႕ေနေသာ သူ၏ မ်က္ႏွာႏွင့္ ဆန္႕ငင္ဆန္႕ငင္ ျဖစ္ေနေသာ သူ၏ အသက္ရွဳပံုကို ၾကည့္ရွဳျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လုပ္ေပးႏို္င္တာ သိပ္မက်န္ေတာ့ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ Norman သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေဆးရံုတြင္ တက္ေရာက္ကုသဖူးသူ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေကာင္းဆံုး တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ကုသေပးလ်က္ရိွျပီး အနီးအနားတြင္ ရိွေသာ ေဆးရံုမ်ားကို ဖံုးဆက္ကာ Norman ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေဆးမွတ္တမ္းမ်ားကို ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ Adelaide တြင္ ေနထိုင္ေသာ Norman ၏အစ္ကိုျဖစ္သူ Frank အား အဆက္အသြယ္ ရပါသည္။ Frank ေျပာျပသည္မွာကား Norman သည္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ေဆးလိပ္ေသာက္ခ့ဲျခင္းေၾကာင့္ အဆုတ္ေရာဂါရခဲ့ကာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ႏွစ္ခန္႕ က အဆုတ္ကင္ဆာအတြက္ ခဲြစိတ္ကုသမႈခံယူခဲ့ျပီး Chemo ေဆးသြင္းကုသမႈကို ဆက္လက္ ခံယူခဲ့ပါသည္။ Norman သည္ က်န္အခ်ိန္မ်ားတြင္ အမွီအခို ကင္းမဲ့စြာေနထိုင္ႏိုင္ခဲ့ျပီး လြန္ခဲ့ေသာ ၆ လခန္႕က အဆုတ္ေရာင္ နမိုးနီးယားေရာဂါျဖစ္ပြားရာမွ ကင္ဆာေရာဂါျပန္လည္ျဖစ္ပြားေနေၾကာင္း သိခဲ့ရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္သူသည္ သူ႕ဘ၀၏ ေန၀င္ခ်ိန္သို႕ ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသြားျပီျဖစ္ပါသည္။

Frank မွ ဆက္လက္ ေျပာျပသည္မွာကား Norman သည္ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္သို႕ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေၾကာင္းကို သိေသာ္လည္း သူရဲေကာင္းဆန္ေသာ ကယ္တင္မႈမ်ိဳးကို အလုိမရိွေတာ့ေပ။ Norman ေနာက္ဆံုး ေဆးရံုတက္ခဲ့စဥ္က ေဆးမွတ္တမ္းမ်ားကို Fax ၀င္လာေလသည္။ Fax ထဲတြင္ Norman ၏ ေရာဂါ အေျခအေနႏွင့္ မည္မွ်ဆိုး၀ါးေနျပီ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ ကုသမႈသည္ အသက္ကယ္တင္ေရးမွ သည္ ေ၀ဒနာသက္သာေရးဆီသို႕ ဦးတည္ခ်က္ေျပာင္းလိုက္ရပါသည္။ သို႕မွသာ သူသည္ ဂုဏ္သိကၡာရိွရိွ ႏွင့္ သက္ေတာင့္သက္သာ ဘ၀ကူးႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

Norman သည္ ဘာသာတရား ကိုင္းရွိင္းေသာ ကက္သလစ္ ဘာသာ၀င္တစ္ဦး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး (priest) တစ္ပါးကို ပင့္ေဆာင္ျပီး တရားရြတ္ ဆိုေစပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဆိုပါ အေျခအေနမ်ိဳးတြင္ အနားတြင္ပါေသာ မိသားစုသည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ တရားရြတ္ဆိုမႈမ်ားမွတဆင့္ စိတ္ေျဖၾကရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ Norman သည္ သတိလစ္ေနျပီး အနီးကပ္ဆံုးမိသားစု၀င္ Frank မွာလည္း တျခားျပည္နယ္တစ္ခုတြင္ ေရာက္ေနေလသည္။ အေရးေပၚလူနာခန္းထဲတြင္ အျခားလူနာမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကုသေပးေနတုန္း အဆိုပါ ဘုန္းေတာ္ၾကီး၏ တည္ျငိမ္ေအးေဆးေသာ တရားရြတ္ဆိုသံကို ၾကားေနရပါသည္။ ဤ အျခင္းအရာသည္ကား Norman ရယ္၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးရယ္ ႏွင့္ ဘုရားသခင္တို႕ ၾကားထဲတြင္ ျဖစ္ပြားေနျခင္းသာျဖစ္ေတာ့သည္။

ေခတၱမွ်ၾကာျပီးေနာက္ Norman ကို အေရးေပၚအခန္း၏ေဘးတြင္ရိွေသာ တိတ္ဆိတ္သည့္ အခန္းတစ္ခန္းထဲသို႕ ေရႊ႕ထားလိုက္ပါသည္။ သူ႕ထံတြင္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ရိွသည့္ပံုမရဘဲ သူသည္ လံုး၀သတိလစ္လ်က္ရိွျပီး နာက်င္သည့္ေ၀ဒနာလည္း ခံစားရသည့္ပံု မရိွေပ။ အဆိုပါအျဖစ္အပ်က္တို႕သည္ သူမေသဆံုးမီ တစ္နာရီခန္႕အလိုတြင္ ျဖစ္ပြားေနျခင္းျဖစ္ျပီး အခ်ိန္ကား ကုန္ဆံုးရန္ၾကာလြန္းလွသည္ဟု ထင္ရပါသည္။ ထိုညသည္ အေရးေပၚ႒ာန၌ အလုပ္ရွဳပ္ေသာ္လည္း Norman ၏ ကုတင္သို႕ မိနစ္ အနည္းငယ္ၾကာတိုင္း ကၽြန္ေတာ္သြားေရာက္ၾကည့္ရွဳခဲ့မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ထိုကဲ့သို႕ အထီးက်န္ဆန္လွေသာ ေသဆံုးရျခင္းမ်ိဳးကို တစ္ခါမွ မၾကံဳေတြ႕ခဲ့ဘူးပါ။

လူတို႕သည္ အိပ္ေပ်ာ္ေနခိုက္ ေသဆံုးရေသာအခါမ်ိဳးတြင္ တစ္ဦးတည္း ေသဆံုးေလ့ရိွပါသည္။ ေဆးရုံအေရးေပၚ႒ာနတြင္ ေသဆံုးၾကရေသာ လူနာမ်ားမွာ အသက္ကယ္ လုပ္ထံုး လုပ္နည္းမ်ား (Resuscitation) လုပ္ေဆာင္ေနစဥ္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိသားစုမ်ား မိတ္ေဆြမ်ား ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ေသာ္လည္းေကာင္း ေသဆံုးရေလ့ရိွေသာ္လည္း Norman အတြက္မူ ေနာက္ဆံုး အေဖာ္မွာ ကၽြန္ေတာ ္တစ္ေယာက္တည္းသာ ရိွပါသည္။ Norman ၏ ေနာက္ဆံုးမိနစ္မ်ားအေၾကာင္းကို ျပန္လည ္ေျပာျပေသာအခါ Frank က ကၽြန္ေတာ့္အား အလြန္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ အသုဘ ကိစၥမ်ားကို တိုင္ပင္ေဆးေႏြးခဲ့ၾကျပီး ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ အသုဘကိစၥမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ လူမႈေရးလုပ္သားတစ္ဦး ႏွင့္ မိတ္ဆက္ ေပးလုိက္ပါသည္။

ေသျခင္းတရားဆိုသည္မွာ အေရးေပၚ႒ာနတြင္ အဆန္းတၾကယ္ကိစၥမဟုတ္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ အလုပ္၏ အေရးပါေသာ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ လူနာမ်ားကို ေရာဂါရွာေဖြကုသ အသက္ကယ္တင္ရန္ အတြက္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားခဲ့ရသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မကယ္တင္ႏိုင္ေသာ လူနာတို႕၏ မိသားစု၊ ေဆြမ်ိဳးမိ္တ္ေဆြမ်ားကို ကူညီေပးရန္အတြက္လည္း သက္ဆိုင္ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားရိွရန္အတြက္ လိုအပ္ပါသည္။ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ Norman ေသဆံုးသြားျခင္းဟာ အေသေကာင္းတစ္ခုပါ။ သူ၏ ေ၀ဒနာမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္သြားျခင္းျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သူ၏ တည္ျငိမ္ေအးေဆးမႈသည္ အမွတ္ရစရာအျဖစ္ က်န္ခဲ့ပါသည္။

ေသျခင္းဆိုသည္ကား တစ္ခါတစ္ရံတြင္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲေရာက္လာတတ္သလို တရားမွ်တမႈလည္း မရိွတတ္ပါ။ တစ္ခါတုန္းက ဇနီးသည္ ေသဆံုးသြားေသာေၾကာင့္ ၀မ္းနည္း ပက္လက္ ျဖစ္ေနေသာ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္သည္ သူ၏ကေလးငယ္မ်ားအား သူတို႕အေမဆံုးပါးသြားေၾကာင္းကို ေျပာျပရန္အတြက္ ညတြင္းျခင္းႏိႈး၍ ေျပာရမည္လား၊ သို႕မဟုတ္ ေနာက္တစ္ေန႕ နံနက္ကို ေရာက္မွ ေျပာရမည္လား ဟ၍ူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးဖူးပါသည္။ တစ္ခါတုန္းကလည္း စက္ရုံမေတာ္တစ္ဆျဖစ္ရာမွ ေသဆံုးသြားေသာ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္၏ မိသားစုအား အဆိုပါ အမ်ိဳးသားေသဆံုးေၾကာင္းကို ေျပာျပရာမွ ထိုသတင္းကို ၾကားၾကားျခင္း ေအာ့အန္ၾကသည္ကို လည္း ၾကံဳေတြ႕ဖူးပါသည္။ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း မိသားစု၀င္မ်ား ေသဆံုးသြားေသာအခါ ၀မ္းနည္းပူေဆြးမႈေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕လူမ်ားသည္ အေရးေပၚ႒ာနရိွ မဆူညံရဟူ ေရးထားေသာ နံရံကို ထုၾကကန္ၾက ျပဳလုပ္ၾကသည္ကို လည္း ေတြ႕ၾကံဳဖူးပါသည္။

အေရးေပၚ႒ာနရိွ ၀န္ထမ္းမ်ားအားလံုးသည္ ေသျခင္းတရားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႕အလုပ္၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းအျဖစ္ ခံယူထားၾကပါသည္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ေသဆံုးမႈမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေပၚတြင္ သိသိသာသာ ပိုမိုသက္ေရာက္သည္မ်ားလည္း ရိွပါသည္။ ဥပမာ။ ။ ရုတ္တရက္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေသဆံုးမႈ၊ ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ လူငယ္မ်ား ေသဆံုးမႈ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ သူမ်ား ေသဆံုးၾကေသာ အခါမ်ားတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ ပိုပိုသာသာ ခံစားရပါသည္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ မိတ္ေဆြေတြ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕က ျပန္လည္ ေျဖသိမ့္ေပးရတာေတြလည္း ရိွခဲ့ဖူးပါတယ္။ ထိုသို႕အခါမ်ိဳးတြင္ ကၽြန္ေတာ္ေကာ ဘာလုပ္သနည္း။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိမ္ျပန္ျပီး အိမ္တြင္ရိွေသာ ဇနီးသည္ ႏွင့္ သားသမီးတို႕ကို အရင္ကထက္ ပိုမိုဖက္ထားမိခဲ့သည္။ ဤသည္ကား ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ေျဖနည္းပင္။

ေသျခင္းတရားဆိုသည္ကား ေရွာင္လႊဲလို႕မရႏိုင္သည့္ ဘ၀၏ အစိတ္အပုိုင္းတစ္ခုျဖစ္သည္ကား အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ လက္ခံႏိုင္ဖို႕ သင္ယူရမည္ျဖစ္ျပီး က်န္ရစ္သူမိသားစုမ်ားကို နားလည္မႈျဖင့္ အေကာင္းဆံုး ကူညီေပးရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ လူနာသည္ မည္သို႕ေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာကို ခံစားရျပီး မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားရသည္ကို မိသားစု၀င္မ်ား ေျဖသာေစရန္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၾကိဳးစားကာ ရွင္းျပေပးပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့လည္း ခ်စ္ၾကည္ႏူးစရာ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ နားဆင္ရသည္။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့လည္း သူတို႕ႏွင့္အတူ မ်က္ရည္ ထပ္တူထပ္မွ် က်ခဲ့ဖူးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေပးဆပ္ႏိုင္တာေတြကေတာ့ tissue စကၠဴေလးေတြ၊ အစာေျပစားစရာ တို႕ႏွင့္ အတူ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္တို႕ ျဖစ္ၾကပါသည္။ လုိအပ္လာတဲ့အခါမွာလည္း အသုဘကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး အၾကံဥာဏ္နဲ႕ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ေျပာျပေပးရတာေတြလည္း ရိွခဲ့ဖူးပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့လည္း မႈခင္းဆရာ၀န္ထံ လူနာလႊဲရန္အတြက္ စီစဥ္ေပးရပါတယ္။

အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ Norman ၏ အခန္းထဲတြင္ တစ္ေယာက္တည္း ကၽြန္ေတာ္ရပ္ေနမိသည္။ တစ္ခန္းလည္း တိတ္ဆိတ္လ်က္ရိွျပီး သူ၏ မ်က္လံုးမ်ားသည္ကား ခ်ိဳင္၀င္လ်က္။ သူ၏ အသားအေရတို႕သည္လည္း ျဖဴစြတ္ေနကာ ေအးစက္ေနေလသည္။ ေသြးခုန္ႏႈန္း မရိွေတာ့ပါ။ အသက္လည္း မရွဴေတာ့။ သူငယ္အိမ္သည္ က်ယ္လ်က္ရိွျပီး လွဳပ္ရွားမႈ မရိွေတာ့ေပ။

လူနာေသဆံုးခ်ိန္ - ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ္

Reader's Digest June 09 issue တြင္ပါ၀င္ေသာ Dr. Tim Green ေရးသားသည့္ Witness to the Inevitable ေဆာင္းပါးကို တိုက္ရိုက္ဘာသာ ျပန္ဆိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Dr. Tim Green သည္ Australia ႏိုင္ငံ Sydney ျမိဳ႕ရိွ Royal Prince Alfred ေဆးရံု၏ အေရးေပၚလူနာ႒ာန၏ ဒါရိုက္တာ ျဖစ္ပါသည္။

Dedicated to doctors and nurses who worked together with me when I worked at North Okkalapa General Hospital and Thingagyun Sanpya General Hospital

Read More...