Saturday, June 2, 2012

ျမန္မာ့က်န္းမာေရးစနစ္၏ အနာဂါတ္

က်ေနာ္တို႔ ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတုန္းက ဆရာမ်ားေျပာခဲ့တဲ့စကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ အဲဒါကဘာလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဆရာ၀န္ျဖစ္ရတာ အေတာ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့စကားပါ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြပာာ အင္မတန္သေဘာေကာင္းျပီး သည္းခံခႊင့္လႊတ္တတ္တဲ့လူမ်ိဳးမ်ားပါ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေဆးေက်ာင္းသားဆိုရင္ လူနာကို ထိခြင့္ကိုင္ခြင့္ေတာင္ မရွိေပမယ့္ ဒီမွာေတာ့ လူနာေတြအမ်ားၾကီးကို စမ္းသပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေမးျမန္းႏိုင္ပါတယ္။ လူနာေတြကလည္း ဆရာ၀န္ငယ္ေလးေတြကို ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကလူနာေတြပာာ ေဆးေက်ာင္းသား ဆရာ၀န္ျဖစ္ဖို႔ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲမွာ လူေတြ႔ေျဖတဲ့အခ်ိန္ ေက်ာင္းသားမွားေနရင္ေတာင္ အေတြ႔အၾကံဳရွိတဲ့လူနာဆိုရင္ ေက်ာင္းသားကို ဆရာအဆူမခံရေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးၾကတဲ့ အင္မတန္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ လူနာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာ၀န္အမွားလုပ္ခဲ့မိရင္ေတာင္ ခႊင့္လႊတ္ေပးတတ္တဲ့ ေစတနာေကာင္းတဲ့လူနာေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဆရာ၀န္ေတြဘက္ကလည္း လူနာကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး အကုန္အက်သက္သာေအာင္၊ ေ၀ဒနာသက္သာေအာင္ မိမိရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြလိုမ်ိဳး ေစတနာထားျပီး ျပဳစုကုသေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ အားလံုးေျပာင္းလဲသြားတာကို လူတိုင္းသတိထားမိမွာပါ။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြေၾကာင့္ အခုအခါမွာ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဆရာ၀န္နဲ႔ လူနာဆက္ဆံေရးပ်က္ျပားသြားျပီ ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ပဲ ျမင္ေတြ႔ေနရပါျပီ။ လူနာနဲ႔ ဆရာ၀န္ၾကားမွာ ရွိတဲ့ ယံုၾကည္မွဳက ပ်က္သုန္းသြားျပီး လူနာက ဆရာ၀န္ကို သံသယမ်က္လံုးနဲ႔ ၾကည့္သလို ဆရာ၀န္ေတြဘက္ကလည္း မိမိဘက္က လံုခ်ံဳမွဳရွိေအာင္ အကုန္လံုးကို စိတ္ခ်ရေအာင္ လုပ္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လူနာေတြဘက္မွာ အကုန္အက်ေတြမ်ား၊ အခ်ိန္ေတြၾကာလာရပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာ မီဒီယာကိုအားကိုးျပီး ဆရာ၀န္ေတြကို လက္ညွိဳးထိုးေနတဲ့ အျဖစ္ေတြအမ်ားၾကီး ျဖစ္လာတာကို အားလံုးသတိထားမိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ ဆရာ၀န္ေတြဘက္က ျပန္ျပီး ေျဖရွင္းတာကို က်ေနာ္မေတြ႔မိပါဘူး။ စကားနည္းရန္စဲသေဘာမ်ိဳးလားေတာ့လည္း မသိပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲလိုမ်ိဳးတိတ္တဆိတ္ေနေနတာက ပိုျပီး ဆရာ၀န္နဲ႔ လူနာၾကားထဲက သံသယေတြကို ၾကီးထြားလာေစပါတယ္။ လူနာေတြဘက္က ဒီဆရာ၀န္ေတြမွားေနလို႔ ဘာမွျပန္မေျပာတာ ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္လာႏိုင္ပါတယ္။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြမွာ ဆရာ၀န္အမွားေတြရွိေနသလို ဆရာ၀န္မမွားဘဲနဲ႔ လူနာအထင္လြဲေနတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိေနပါတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ SSC မွာျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ေသြးလြန္တုပ္ေကြးေရာဂါကို အူအတက္ေပါက္တယ္ထင္ျပီး ခြဲစိတ္ခဲ့တဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီးမွာ လူနာကို ေသခ်ာစမ္းသပ္ေမးျမန္းဖို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ SSC မွာပဲျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကေလးအထဲမွာေသေနတာကို မခြဲေပးလို႔ လူနာေသရတယ္ဆိုတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မွာေတာ့ ဆရာ၀န္မွာ အျပစ္မရွိဘဲ ရုတ္တရက္ေသဆံုးသြားတဲ့အတြက္ အထင္လြဲေနၾကတာပါ။ မီဒီယာေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ပာာ မွန္ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူေတြဘက္က ရပ္တည္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ နစ္နာတယ္ထင္တဲ့ဘက္ကေနျပီး ေရးတယ္ဆိုတာကို နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းျဖစ္လာတဲ့အက်ိဳးဆက္ေတြကေတာ့ မီဒီယာေတြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားနဲ႔ ေသခ်ာေဆြးေႏြးျပီး အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို မွားသည္မွန္သည္ စံုစမ္းဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဆရာ၀န္နဲ႔လူနာဆက္ဆံေရးပ်က္ျပားသြားရပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဆရာ၀န္မွားတဲ့အခါမွာ ဆရာ၀န္အမွားကို နားလည္သူေတြနဲ႔ေသခ်ာေမးျမန္းျပီး ေထာက္ျပေရးသားႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္အမွားမပာုတ္ဘဲ လူနာအထင္လြဲသြားတာကို ေသခ်ာမေမးျမန္းမစံုစမ္းဘဲ ဆရာ၀န္အျပစ္လိုမ်ိဳး ေရးသားတဲ့အခါမွာေတာ့ အမ်ားၾကီးနစ္နာၾကရပါတယ္။ နစ္နာတယ္ဆိုတာ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္တည္းမပာုတ္ဘဲ လူနာလည္း နစ္နာပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေဆးကုသဖူးတဲ့သူေတြပာာ ေဆးကုသခဘယ္ေလာက္ေစ်းၾကီးလဲဆိုတာကို သိၾကမွာပါ။ ေဆးကုသမွဳကုန္က်စရိတ္ကိုၾကည့္ရင္ ေရာဂါကုတာထက္ ေရာဂါကို အေျဖရွာတဲ့အတြက္ ကုန္က်မွဳက ပိုျပီး မ်ားေနတတ္တာကို သတိထားမိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သူတို႔ႏိုင္ငံေတြမွာ ေဆးကုသေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဆရာ၀န္ေတြက သူတို႔ဘက္ကအလြန္မျဖစ္ေအာင္ အမွားမရွိေအာင္ ေရာဂါနဲ႔ ပတ္သက္မယ္လို႔ထင္တာေတြ အားလံုးကို စစ္ခိုင္းတတ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေဆးစစ္တဲ့စရိတ္ေတြက ပိုျပီး ကုန္က်ေနတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံအတြက္ ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ မွန္ပါတယ္။ တတ္ႏိုင္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ဒီမွာပဲစစ္စစ္၊ ႏိုင္ငံျခားမွာပဲသြားစစ္စစ္ အကုန္ခံႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံပာာ ဆင္းရဲတဲ့ႏိုင္ငံတစ္ခုပါ။ ႏိုင္ငံသားအမ်ားစုပာာ ဆင္းရဲၾကျပီး စား၀တ္ေနေရးအတြက္ရုန္းကန္ေနရသူေတြပါ။ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွဳအစိုးရက ေပးႏိုင္တဲ့ ပမာဏနည္းလြန္းတဲ့အတြက္ ေရာဂါျဖစ္လာရင္ မိမိပိုက္ဆံနဲ႔ ကုသရသူေတြပါ။ အဲလိုလူနာေတြကို ဆရာ၀န္က အဲလိုမ်ိဳး ေရာဂါနဲ႔ပတ္သက္မယ္ထင္တာေတြ အားလံုးကို စစ္ခိုင္းမယ္ဆိုရင္ သူတို႔ဘက္က ဘယ္လိုေနမလဲဆိုတာကို စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ စားဖို႔ေတာင္အႏိုင္ႏိုင္ျဖစ္ေနသူေတြမွာ အဲေလာက္ေဆးကုသဖို႔အတြက္ သံုးႏိုင္မလားဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အခုက်ေနာ္တို႔ၾကံဳေနတာ အဲလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနပါျပီ။ လူနာေတြက ဆရာ၀န္အမွားကို ေထာက္ျပီးတရားတေဘာင္ျဖစ္လာမွာကို စိုးလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဆရာ၀န္ေတြပာာ လူနာေတြကို လံုး၀ေသခ်ာေအာင္ အားလံုးစစ္ခိုင္းလာတဲ့အခါမွာ လူနာေတြဘက္ကလည္း အမ်ားၾကီး နစ္နာလာပါတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ပာာ လူနာရဲ႕ ေ၀ဒနာကို စမ္းသပ္ရံုနဲ႔ ၇၀% ေလာက္ေရာဂါကို မွန္ေအာင္ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါတယ္။ ေဆးစစ္စရာမလိုဘဲ စရိတ္သက္သက္သာသာနဲ႔ ေရာဂါကိုကုသႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ကုသမွဳမွာ တခုခုခ်ိဳ႕ယြင္းလို႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူနာရဲ႕ ေရာဂါအေျခအေနေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း လူနာအသက္အႏၱရာယ္ထိခုိက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးအေျခအေနမွာ ျပသနာေတြရွိလာႏိုင္ပါတယ္။ လူနာဘက္က နားလည္ေပးရင္ ျပသနာမရွိေပမယ့္ လူနာဘက္က မေက်နပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဆရာ၀န္ပာာ လိုအပ္တဲ့စစ္ေဆးခ်က္ေတြ မျပဳလုပ္ပါဘူးဆိုတဲ့ စြဲခ်က္နဲ႔ တရားစြဲႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အခုအခါမွာ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြဘက္ကလည္း ေရာဂါကုိ ခန္႔မွန္းႏိုင္ေပမယ့္ လံုး၀ေသခ်ာေအာင္ စစ္ေဆးခ်က္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ခုိင္းလာရပါတယ္။ လူနာလည္း စရိတ္ေထာင္းလာပါတယ္။
ဒီလိုမ်ိဳးဆရာ၀န္နဲ႔လူနာၾကားက အျဖစ္အပ်က္ေတြေၾကာင့္ အခုအခါမွာဆရာ၀န္ေတြပာာ မီဒီယာေတြရဲ႕ အာရံုစိုက္မွဳကိုခံလာရပါတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြဘက္ကလည္း လူနာကုသတဲ့ေနရာမွာ အရင္ကေလာက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မစဥ္းစားႏိုင္ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ျပသနာေတြျဖစ္လာမွာကို ေၾကာက္လန္႔ေနရျပီး မိမိဘက္က တတ္ႏိုင္သမွ် စိ္တ္ခ်ရေအာင္လုပ္လာၾကပါတယ္။ ဒီေန႔ ၂.၆.၂၀၁၂ စေနေန႔ထြက္တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္မွာပါတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ျပည္ျမိဳ႕ ပုဂၢလိက ေဆးရံုမွာေသဆံုးသြားခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖခင္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းေလးပါ။ အဲဒီဂ်ာနယ္က ေမးျမန္းခန္းကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာျပည္သူေတြ ဆရာ၀န္ေတြအေပၚ ဘယ္ေလာက္ေတာင္အျမင္ေစာင္းေနလဲဆိုတာကို သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီဂ်ာနယ္မွာပါတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပာာ ဆရာ၀န္ေတြကို အျမင္ေစာင္းဖို႔ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္လည္း က်ေနာ္ၾကားထဲက ၀င္ေျဖရွင္းတာပါ။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ကို အၾကမ္းဖ်င္းျပန္ေျပာရရင္ လူနာက ပုဂၢလိကေဆးရုံမွာတက္တယ္။ ျပီးေတာ့ လူနာကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ အဲဒါအေဖျဖစ္သူဦးေမာင္ေမာင္က ဆရာ၀န္ေတြ၊ သူနာျပဳေတြအမွားေၾကာင့္ သားျဖစ္သူေသဆံုးရပါတယ္ဆိုျပီး အဆင့္ဆင့္တိုင္ၾကားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကမွအေရးယူမွဳမျပဳဘူးဆိုျပီး မီဒီယာကို တိုင္ၾကားတာျဖစ္ပါတယ္။ The Voice ကိုဖတ္လိုက္တဲ့သူေတြကေတာ့ သိရွိမွာပါ။
ေသဆံုးသူပာာ အသည္းေရာင္တဲ့ေရာဂါနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေဆးရံုမွာ တက္ေရာက္ကုသမွဳခံယူခဲ့ပါတယ္။ ေဆးရံုမွာေနရင္းနဲ႔ကို လူနာပာာ အေျခအေနပိုျပီးဆိုးလာျပီး ကြယ္လြန္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီအခါမွာ အေဖျဖစ္သူယူဆတာက သားျဖစ္သူေသဆံုးရတာက ေဆးရံုကေပးတဲ့ေဆးေတြေၾကာင့္ သူ႔သားအေျခအေနပိုဆိုးလာရတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အျပစ္တင္ထားတဲ့ေဆးကေတာ့ Ceftriaxone လို႔ေခၚတဲ့ ထိုးေဆးတစ္မ်ိဳးပါ။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္သံုးသပ္မိရသေလာက္ ေသဆံုးသူရဲ႕ ေရာဂါကို ခန္႔မွန္းရရင္ေတာ့ အသည္းေရာင္ျပီး အသည္းပ်က္ဆီးသြားတဲ့အတြက္ ေသဆံုးရတယ္လို႔ယူဆရပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ လူနာဖခင္ရဲ႕အဆိုအရ သူ႔သားပာာ အသည္းေရာင္ျပီးေဆးရုံတက္ရတယ္။ ေဆးရံုတက္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ဂနာမျငိမ္ေတာ့ဘဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ အဲဒါကဘာကိုျပလဲဆိုေတာ့ အသည္းေရာင္ျပီး အသည္းပ်က္ဆီးတဲ့အတြက္ အသည္းက စြန္႔ထုတ္ေခ်ဖ်က္ဖို႔လိုအပ္တဲ့ဓါတ္ေတြ မေခ်ဖ်က္ႏိုင္ေတာ့လို႔ အဲဒီဓါတ္ေတြက ဦးေႏွာက္ကိုေရာက္ျပီး ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္လာတာပါ။ ဒီလူနာမွာမပာုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အစိုးရေဆးရံုေတြမွာ အမ်ားမျပားေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္လာျပီဆိုရင္ေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုးလုပ္ႏိုင္တာက အသည္းအစားထိုးဖို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ လုပ္ဖို႔မလြယ္ဘဲ ႏိုင္ငံျခားမွာပဲ သြားလုပ္ရပါတယ္။ လူနာေသဆံုးရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက အသည္းပ်က္ဆီးေနတာကို အသည္းအစားထိုးမွဳမလုပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေသဆံုးရတာပါ။ Ceftriaxone ေၾကာင့္ မပာုတ္ပါဘူး။ ဦးေမာင္ေမာင္ဆက္လက္ေျပာၾကားတာက Ceftriaxone ပာာ ဒီလိုေရာဂါမ်ိဳးမွာ သံုးလို႔မရဘဲ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔သားေသရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ အဲဒါလည္းမွားပါတယ္။ Ceftriaxone ကိုအသည္းမေကာင္းတဲ့လူနာမွာ လံုး၀မသံုးရတဲ့ Contraindication မပာုတ္ပါဘူ။ သတိနဲ႔ အသံုးျပဳရတဲ့ Caution သာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေဆးရုံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Ceftrixone ကို အဓိကပိုးသတ္ေဆးအေနနဲ႔အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာပိုးသတ္ေဆးအသံုးျပဳရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အသည္းကေနျပီး ခႏၵာကိုယ္အတြက္လိုအပ္တဲ့ အကာအကြယ္ဓါတ္ေတြ မထုတ္ေပးႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ပိုး၀င္ေရာက္ျခင္းကေနျပီး ကာကြယ္ႏိုင္ေအာင္ အသံုးျပဳရတာပါ။
ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ဦးေမာင္ေမာင္ပာာ သူနာျပဳေတြနဲ႔ စကားမ်ားခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔သားကို ေသေအာင္တမင္ပစ္ထားတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဦးေမာင္ေမာင္ပာာ သူနာျပဳေတြနဲ႔ ေဆးရံု၀န္ထမ္းေတြကို ဘယ္လိုဆက္ဆံခဲ့လည္းဆိုတာကို ၾကည့္ရင္သူနာျပဳေတြ စိတ္ဆိုးတယ္ဆိုတာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲလိုစိတ္ဆိုးရံုနဲ႔ေတာ့ လူနာကို ေသေအာင္တမင္မပစ္ထားေလာက္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီးလို႔ေတာ့ က်ေနာ္လည္းအေသအခ်ာမသိတဲ့အတြက္ ဘာမွမွတ္ခ်က္မေပးလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္္ ဦးေမာင္ေမာင္ဆက္ေျပာတာကေတာ့ သူပာာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိသမွ် အဖြဲ႔အစည္းတိုင္း (ေဆးပညာအဖြဲ႔အစည္းေရာ အစိုးရအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကိုပါ) တိုင္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဘယ္သူမွ ခုခ်ိ္န္ထိအေရးမယူေသးဘူးလို႔ေျပာပါတယ္ (လူနာကြယ္လြန္ခဲ့တာက လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ႏွစ္၄လေက်ာ္ကပါ)။ ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံပာာ ဥပေဒမရွိတဲ့ မင္းမဲ့တိုင္းျပည္မပာုတ္ပါဘူး။ ဦးေမာင္ေမာင္တိုင္ၾကားခဲ့တာေတြပာာ အမွန္ျဖစ္ခဲ့မယ္၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ သူနာျပဳေတြဘက္ကလည္း မွားယြင္းခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီေလာက္အဖြဲ႔အစည္းေတြ အမ်ားၾကီးတိုင္ၾကားခဲ့တာ အေရးယူမွဳေတြကေတာ့ ရွိကိုရွိလာရမွာပါ။ အဲဒါကို အခုထိဘယ္လိုမွအေရးယူမွဳေတြ မရွိလာဘူးဆိုေတာ့ ဘယ္ဘက္ကမွားေနလို႔လဲဆိုတာကို စဥ္းစားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ဒီစာကိုေရးျဖစ္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ဦးေမာင္ေမာင္ေျပာသြားတဲ့ စကားျဖစ္တဲ့ "က်ေနာ့္အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္က ဒီႏိုင္ငံကဆရာ၀န္ေတြ၊ ေဆးဘက္ဆိုင္ရာကလူေတြပာာ လူနာရဲ႕အသက္ကို သစၥာ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆိုတာေတြနဲ႔ ကယ္တင္ရမယ့္အစား 007 License to kill လိုမ်ိဳးအေသသတ္ေနတာေတြကို ေနာက္မျဖစ္လာေအာင္တားဆီးဖို႔ပါ"ဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္ပါ။ ဦးေမာင္ေမာင္ သူ႔သားေသဆံုးခဲ့တဲ့အတြက္ ခံစားရတာကို စာနာနားလည္ေပမယ့္ ေဆးပညာနယ္ပယ္တစ္ခုလံုးကို ေစာ္ကားသြားတဲ့၊ ျပည္သူေတြဒီနယ္ပယ္ၾကီးတစ္ခုလံုးကို အထင္လြဲမွားသြားႏိုင္တဲ့၊ ယံုၾကည္မွဳမရွိေစေတာ့မယ့္ စကားတစ္ခြန္းကို လက္လြတ္စပယ္ေျပာသြားကေတာ့ လံုး၀လက္သင့္မခံႏိုင္ပါ။ ဦးေမာင္ေမာင္ေျပာသလိုဆိုရင္ တႏိုင္ငံလံုးကို က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မွဳေပးေနတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြအားလံုးပာာ လူသတ္သမားေတြျဖစ္ရပါတယ္။ ေဆးရံုေတြအားလံုးပာာလည္း သားသတ္ခန္းေတြျဖစ္ရပါတယ္။ အစိုးရေထာက္ပံ့မွဳနည္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ရွိတာနဲ႔ျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္မွဳေပးေနတဲ့ဆရာ၀န္ေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြအားလံုးကို ေစာ္ကားသြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြဆရာ၀န္ေတြထဲမွာ အက်င့္ပ်က္မွဳေတြရွိေနတယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္လက္ခံပါတယ္။ မျငင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြပာာ ေဆးပညာနယ္ပယ္တစ္ခုလံုးကို ကိုယ္စားမျပဳပါဘူး။ ဦးေမာင္ေမာင္အေနနဲ႔ မိမိမေက်နပ္ခ်က္ကို ေျဖရွင္းလို႔ရေပမယ့္ အခုလိုမ်ိဳး ၀ါးလံုးရွည္နဲ႔ သိမ္းၾကံဳးျပီး အကုန္လံုးကို ေစာ္ကားသြားတာကေတာ့ လံုး၀မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ အစိုးရကေပးတဲ့ ကိုယ့္အတြက္ေတာင္မေလာက္တဲ့ လခေလးနဲ႔ အစိုးရေဆးရံုေတြမွာ ကုသမွဳေတြေပးေနတဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြကို အားနာသင့္ပါတယ္။ ႏြမ္းပါးတဲ့ လူနာေတြ၊ ဘယ္သူမွန္းမသိဘဲလာပစ္ထားတဲ့ လူနာေတြကို ကိုယ့္အိတ္ထဲက စိုက္ထုတ္ကုသေပးေနတဲ့ လက္ေထာက္ဆရာ၀န္ေတြ၊ အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ေတြကို အားနာသင့္ပါတယ္။ အဲလို လူနာရဲ႕အညစ္အေၾကးေတြ၊ လူနာရဲ႕ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကိုလုပ္ေပးေနရတဲ့ သူနာျပဳေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြကိုလည္း အားနာသင့္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးကို ေဖာ္ျပေပးခဲ့တဲ့ ဂ်ာနယ္မွာလည္း တတ္ကၽြမ္းသူေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျပီးမွ ထုတ္ျပန္သင့္တဲ့အစား ဒီလိုမ်ိဳးလက္လြတ္စပယ္ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့အတြက္ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ က်န္းမာေရးစနစ္တစ္ခုလံုးကို လူထုယံုၾကည္မွဳလြဲမွားသြားႏိုင္တဲ့အတြက္ အမ်ားၾကီးအက်ိဳးယုတ္ေစပါတယ္။

အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အခုလိုမ်ိဳး ဆရာ၀န္နဲ႔ လူနာၾကားဆက္ဆံေရးပ်က္ျပားလာတဲ့ကိစၥပာာ မျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထိုက္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုပါ။ လူနာေတြဘက္ကနစ္နာသလို ဆရာ၀န္ေတြဘက္မွာလည္း အင္မတန္ကို အေနအထိုင္ၾကံဳ႕ျပီး ထိတ္လန္႔လာရပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးကိစၥမ်ိဳးေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္က ညွိဳႏိွဳင္းျပီး အဆင္ေျပေအာင္ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ လူနာနဲ႔ဆရာ၀န္အၾကား နားလည္မွဳကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္သင့္ပါတယ္။ မီဒီယာေတြအေနနဲ႔လည္း ဆရာ၀န္ေတြဘက္က မွားတာကို ေထာက္ျပသလို လူနာေတြဘက္က မွားေနတာေတြကိုလည္း ရွင္းလင္းေပးသင့္ပါတယ္။ အဲဒါမွာ လူနာနဲ႔ဆရာ၀န္ၾကားက သံသယေတြေလ်ာ့ပါးလာမွာပါ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ဆရာ၀န္နဲ႔လူနာၾကား ပာုိအရင္ကလို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရးေလး ျပန္ျပီးျဖစ္ထြန္းလာေစခ်င္ပါတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးျပန္ျဖစ္လာဖို႔လည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အားလံုး၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးေစခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒီလုိမွမပာုတ္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ က်န္းမာေရးစနစ္ၾကီးတစ္ခုလံုး ေရစုန္မွာေမ်ာျပီး အားလံုးအက်ိဳးယုတ္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးဆင္ျခင္ေတြးေတာႏုိင္ၾကပါေစ။

Posted by Dr. Thurein Hlaing Win (www.academicmedicines.blogspot.com)


Related Posts :



2 comments:

phung bella said...

hi interesting blog.
We have a big website to sale cars online throughout Myanmar. Please visit us back at: http://motors.com.mm/?utm_campaign=mot_mm_lb_blog_phung&utm_source=mot_lb_blog&utm_medium=lb_blog

Dr. Tint Swe said...

ဆရာ့စာက အေတာ္ေကာင္းမြန္ သင့္ျမတ္ပါတယ္။ တခုေလးေတာ့ ျပင္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ အနာဂတ္ ကို ေရးခ် မပါဘဲ စာရိုက္သင့္ပါတယ္။